Hadis, fıkıh ve tefsir âlimi. İsmi Ali bin Muhammed bin Ali er-Ramuşî el-Buharî ed-Darir'dir. Doğum tarihi bilinmeyen Ali bin Muhammed aslen Buharalıdır. Kendisine Necmü'l-ulema ve Hamidüddin lakapları verilmiştir. Zamanının tanınmış âlimlerinden ilim öğrenen Ali bin Muhammed, hadis ilminde hafız (yüz bin hadis-i şerifi ezbere bilen) idi. 666 (m. 1268) senesinde Buhara'da vefat etti.
Ali bin Muhammed, Şemsü'l-eimme Muhammed bin Abdüssettar el-Kerderî'den fıkıh ilmini öğrendi. Cemaleddin Ubeydullah el-Mahbubî'den hadis-i şerif dinleyip rivayette bulundu. Ayrıca Ali bin Muhammed Ebü'l-Muhammed, Mahmud bin Ahmed es-Sa'idî ve birçok âlimden ilim öğrenip hadis-i şerif rivayet etti.
El-Kureşî onun hakkında; “Yeryüzü, Ali bin Muhammed Ramuşî'nin celalinden ses çıkarırdı. Maveraünnehr'de, ilim onunla son buldu.” demektedir. Et-Temimî ise onun için; “Ramuşî, âlim, kâmil ve ilmiyle amel eden bir zattı.” demektedir.
Eserleri: Birçok eserler yazan Ramuşî'nin bilinen eserleri şunlardır:
1- El-Fevaid, 2- Şerhü'l-manzume en-Nesefiyye, 3- Şerhü'l-hafî, 4- Şerhu Camiu'l-kebir.
Ramuşi'nin yazdığı El-Fevaid ala usuli'l-Pezdevî adlı eserin ünvan sayfası (sağda) ve ilk sayfası (solda). Eser Süleymaniye Kütüphanesi Fatih Kısmı No: 1319'da kayıtlıdır.
