Fıkıh âlimi ve evliyanın büyüklerinden. İsmi Ahmed bin Hüseyin bin Hasan bin Ali bin Yusuf bin Ali bin Raslan el-Makdisî er-Remlî'dir. Künyesi Ebü'l-Abbas olup lakabı Şihabeddin'dir. İbn-i Raslan diye de bilinmektedir. 773 (m. 1371) senesinde Filistin'in Remle köyünde doğdu. 844 (m. 1440) senesi Şaban ayının ondördünde, Kudüs'te vefat etti. Ebu Abdullah el-Kureşî'nin yanına defnedildi. Remlî, on yaşında iken Kur'an-ı Kerim'i ezberledi. El-Kalkaşendî ve İbnü'l-Haim'den El-Havî adlı eseri okudu. Daha sonra medresede bir müddet ders verdi. Sonra bu vazifeden ayrılıp tasavvufla meşgul olmaya başladı. Bir süre halvette kalıp kimseyle konuşmadı. Halvetten çıkınca birçok âlimden hadis-i şerif dinledi ve tasavvuf yolunun büyüklerinin sohbetlerinde bulundu. Diğer ilimleri de tahsil eden İbn-i Raslan; fıkıh, usul-i fıkh ve Arabî ilimlerde imam oldu. Remlî, ibadete çok önem verirdi. Emir Hüsameddin Hasan, Kudüs'te bir medrese yaptırarak, oranın müderrisliğini ona verdi ve günlük olarak on dirhem verilmesini kararlaştırdı. O ise bu vazifeyi kabul etmedi. Remlî, insanlara Allahü tealanın sevgisini aşılardı. Gündüzleri oruç tutar, geceleri ibadetle geçirirdi. Geceleri çok az uyurdu. Çok hayır sahibiydi. Sehavî onun hakkında şöyle demektedir: “Remlî'nin zühtü, verası sünnet-i seniyyeye uyması ve akidesinin sıhhati hususunda icma (âlimlerin söz birliği) vardır. Zira onun zamanında, bu konuda aksini söyleyen çıkmamıştır. Onu gören herkes iyiliğine şahit oldular.”
Fıkıh âlimi ve evliyanın büyüklerinden.
Fıkıh âlimi ve evliyanın büyüklerinden.
Fıkıh âlimi ve evliyanın büyüklerinden.
Şihabeddin Remlî Şerhu Sünen-i Ebu Davud adlı eserinin Süleymaniye Kütüphanesi Laleli Kısmı No: 498'de kayıtlı yazma nüshasının ünvan sayfası (sağda) ve ilk sayfası (ortada) ve matbu nüshasının kapak sayfası (solda).
İbn-i Ebu Useybe şöyle anlatır: “Remlî, duaları kabul olunan bir zattı. El-A'lâ el-Buharî ile İbn-i Ebü'l-Vefa'nın ziyafetinde bir araya geldiği zaman, el-A'lâ ona çok tazimde bulundu. Yemekten sonra onun eline su dökmeye başladı. O da el-A'lâ'ya dua etti. El-A'lâ ise onun duasına âmin deyip ağladı. Remlî de onun eline su dökmek istedi ise de o buna izin vermemiştir. El-A'lâ, onun gibisini görmediğini söyledi.” Münavî, Tabakatü'l-evliya kitabında şöyle anlatır: “Şihabeddin Remlî, Ez-Zübed adlı eserini tamamladığı zaman, deniz kenarına getirip üzerine taş bağlayarak denizin dibine attı ve; “Ey Allah'ım, eğer bu kitap, senin rızan için ihlas ile hâlisane olarak yazılmış ise yukarıya çıkar, yoksa imha eyle.” diyerek dua etti. Biraz sonra kitap denizin dibinden yükselip suyun yüzüne çıktı. Hiç ıslanmamış ve bir harfi dahi silinmemişti.” Şöyle anlatılır: “Kâşifü'r-Remle, Remlî'nin talebesi olan Muhammed el-Müşemmer denilen şahsı dövdü. O talebe, hocasından yardım istedi. Kâşifü'r-Remle, talebeye; “Eğer hocanda bir burhan (delil) varsa, onu şu hurma ağacında göstersin.” dedi. Hurma ağacı, onların önünde gövdesi üzerinde duruyor iken, birden yere yıkıldı. Kâşifü'r-Remle bu durumu görünce derhal Remlî'nin huzuruna giderek tövbe etti ve ayaklarına kapanarak af diledi.” Kim onun kabri ile Ebu Abdullah el-Kureşî'nin kabri arasında istediği bir işi için Allahü tealaya dua ederse, Cenab-ı Hak tarafından duasının kabul edildiği söylenmektedir. Hüseyin el-Kürdî, onu vefatından sonra rüyasında gördü. “Allahü teala sana nasıl muamele etti?” diye sordu. O da cevaben; “Allahü teala beni huzurunda durdurup; “Ey Ahmed, sana ilim verdim! Onunla ne yaptın?” diye sordu. Ben de; “İlim öğrendim, öğrendiğimle amel ettim.” dedim. “Doğru söyledin ey Ahmed! Benden ne dilersen iste.” buyurdu. Ben de; “Benim cenaze namazımı kılanları mağfiret eyle.” dedim. Allahü teala; “Cenaze namazını kılanları ve cenazende bulunanları mağfiret ettim.” buyurdu.” dedi.
Fıkıh âlimi ve evliyanın büyüklerinden.
Şihabeddin Remlî'nin Safvetü'z(Elfiyyetü'z-) Zübed adlı eserinin kapak sayfası.
Fıkıh âlimi ve evliyanın büyüklerinden.
Şihabeddin Remlî hazretlerinin Kudüs'teki makamı.
Eserleri: Şihabeddin Remlî, çeşitli ilim dallarına dair birçok eser yazdı. Bunlardan bazıları şunlardır: 1- Şerhu Minhaci'l-vusul ila ilmi'l-usul li Beydavî, 2- Şerhu Mülhati'l-i'rab, 3- Şerhu Sahihi'l-Buharî: Üç cilt olup hac babına kadar gelmiştir. 4- Nazmü'l-kıraati's-selas ez-zaide ale's-seb', 5- Safvetü'z-zübed (Elfiyetü'z-Zübed), 6- Şerhu Sünen-i Ebu Davud, 7- Tabakatü'ş-Şafiiyye, 8- Teshilü'l-Havî, 9- İ'rabü'l-Elfiye, 10- Şerhu Ercüzeti'z-zebed, 11- Muhtasaru'r-Ravda, 12- Muhtasarü'l-Minhac, 13- Muhtasaru Ebdebi'l-Kadî li'l-Gazzî, 14- Muhtasaru hayati'l-hayevan, 15- Muhtasarü'l-Ezkar.
