Hadis, tarih, tasavvuf ve fıkıh âlimi, muhtesip. Künyesi Ebu Ali olup ismi Hasan bin Muhammed bin Muhammed bin Muhammed bin Amruk'tur. 574 (m. 1178) yılında Şam'da doğdu. Resulullah'ın halifesi Hazreti Ebu Bekr-i Sıddîk'in soyundan olduğu için Kureşî, Temimî ve Bekrî, babası Nişabur'dan Şam'a geldiği için Nişaburî ve doğum yerinden dolayı Dımaşkî nisbet edildi, İslamiyete olan hizmetlerinden dolayı Sadreddin lakabı verildi. Ömrünün sonuna doğru Mısır'a gitti. 656 (m. 1258) yılında orada vefat etti.
Şam'da temel din bilgilerini ve alet (yardımcı) ilimleri öğrenen Sadreddin Bekrî, Mekke'de bulunan anne tarafından dedesi Ebu Hafs Meyanisî'den ilim öğrendi. Şam'da; İbn-i Taberzed'den, Nişabur'da; Müeyyed bin Muhammed ve annesi Ümmü Müeyyed Zeyneb Şa'riyye'den, Herat'ta; Ebu Ruh Abdülaziz bin Muhammed'den, Merv'de; Ebü'l-Muzaffer ibni Sem'anî'den, İsfehan'da; Ebü'l-Fütuh Muhammed ibni Cüneyd, Aynü'ş-şems Sekafiyye ve Hafsa binti Hamka'dan, Bağdat'ta; Abdülaziz bin Ahtar'dan ilim öğrendi. Mısır, Musul, Hemedan, Erbil gibi birçok şehri dolaştı. Çok sayıda âlimin ilminden istifade etti. Yüz bin hadis-i şerifi ravileriyle birlikte ezberledi.
Şam'a döndü. Orada devlet işleriyle uğraştı. Vazifesi insanlara emr-i ma'rûf yapıp Allahü tealanın emir ve yasaklarını bildirmek olan hisbe teşkilatının başına geçti. Zulüm görenlerin mahkemelerine bakan **“Divan-ı mezalim”**i yeniden düzenledi. Değişik memleketlere elçi olarak gönderildi. Daha sonra yalnız ilimle uğraştı. Ömrünün sonuna doğru felç oldu. Vakitlerini ilim öğrenmek ve öğretmek için harcayan Sadreddin Bekrî, ömrü boyunca Allahü tealanın rızasını kazanmak için çalıştı. Allahü tealanın kullarına emr-i ma'rûfta bulundu. Onlara doğru yolu göstermeye çalıştı. Güzel ahlâkı, hoş sözü, dünya malına ehemmiyet vermemesi ile insanlara örnek oldu. Çok ibadet eder, gündüzlerin çoğunu oruçla geçirirdi. Birçok talebe yetiştirdi. Takıyyüddin İbnü's-Salah, Dimyatî, İmad bin Balisî, Ebü'l-Feth Kureşî, Ebu Abdullah ibni Zerrad, Taceddin Ahmed bin Müzeyyen, Ez-Zeyn Ebu Bekr Mervî ve daha birçok âlim onun talebeleri arasındaydı.
Pek çok kıymetli eserin de müellifi olan Sadreddin Bekrî, İbn-i Asakir'in Tarih-i Dımaşk'ına zeyl yazdı. “Men kezibe aleyye.” hadis-i şerifinin ravileri ve rivayet yollarına dair Turuk-u Men kezibe aleyye, seyahat etmiş olduğu kırk beldenin hususiyetleri, âlim ve uleması, abid ve sulehâsı ile ilgili Erba'ine'l-büldan adlı kitaplar eserlerinden bazılarıdır. Rivayet ettiği bir hadis-i şerifte, Resulullah Efendimiz; “Şairler arasında en doğru söz (Lebid'in) “İyi biliniz ki, Allah'tan başka her şey batıldır, devamsızdır. Şüphesiz her nimet de zevale mahkumdur.” sözüdür.” buyurdu.
