Hanefî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Ubeydullah bin Mes'ud bin Tacü'şşeria Ömer'dir. Burhanüşşeria, Mahmud bin Ubeydullah'ın kızının oğludur. Nesebi Eshab-ı Kiram'dan Ubade bin Samit'e ulaşır. Birinci Sadrüşşeria Ahmed, annesi ve babası tarafından dedesi olur. 70 (m. 1349) senesinde Buhara'da vefat etti. Mezarı Buhara'da Şerabad Kabristanı'ndadır.
Sadrüşşeria-i Sanî, dinî ilimleri ezberden bilen, usul ve fürua ait müşkülleri çözen, aklî ve naklî ilimlerde âlim ve fakihti. Usul, hılaf, cedel, hadis, tefsir, nahiv, lügat, kelam, mantık ilimlerinde alim oğlu âlimdir. İlmi, dedesi Tacüşşeria Mahmud bin Sadrüşşeria-i Evvel'den öğrendi. Dedesinin yazmış olduğu Vikaye adlı eseri ezberledi. Daha sonra bu eserin şerhini yaptı. Bu şerhe Muhtasar-ı Vikaye veya Nikaye adını verdi. Bir nüshası Süleymaniye Kütüphanesi Nafiz Paşa Kısmı No: 12'de kayıtlıdır. Bu şerhe de çeşitli haşiyeler yapıldı. Bunlar arasında Ahî Çelebi'nin, Hasan Çelebi'nin ve İmam-ı Birgivî'nin haşiyeleri meşhurdur.
Eserleri: Sadrüşşeria-i Sanî birçok eser yazdı. Tenkih ismindeki usul kitabı çok kıymetlidir. Eserlerinden bazıları şunlardır:
1- Mukaddemetü'l-erbea, 2- Tadilü'l-ulum: Bir nüshası Köprülü Kütüphanesi No: 797'de kayıtlıdır. 3- Şürut, 4- Tavdih fi halli gavamizi Tenkih: Pezdevî'nin usulünün şerhidir. Bir nüshası Selim Ağa Kütüphanesi No: 251'de kayıtlıdır. 5- Ta'dilü hey'eti'l-eflak: Astronomiye dairdir.
