Fıkıh ve kıraat âlimi. Künyesi Ebü'l-Kasım olup ismi Abdurrahman bin Abdülmecid bin İsmail bin Osman bin Yusuf bin Hüseyin bin Hafs el-İskenderî es-Safravî'dir. Kendisine Cemaleddin lakabı verildi. 544 (m. 1149) senesinde İskenderiyye'de doğdu. Malikî mezhebi fıkıh âlimlerinden olan Safravî, kıraat ilminde de söz sahibiydi. 636 (m. 1238) senesinde İskenderiyye'de vefat etti.
Safravî; İbn-i Halefullah, Ahmed bin Ca'fer el Gafıkî, Elyesa' bin Hazm ve İbn-i Haluf'tan kıraat ilmini, Ebu Talib Salih'ten fıkıh ilmini öğrendi ve zamanının büyük hadis âlimlerinden hadis-i şerif dinledi ve rivayette bulundu.
İbn-i el-İmad onun hakkında; “Abdurrahman bin Abdülmecid Safravî, büyük kıraat âlimidir. O, memleketinde fetva işlerine de bakardı.” demektedir.
Eserleri: Safravî, çok sayıda eser yazmıştır. Bazıları şunlardır:
1- El-İ'lal fi'l-kıraat, 2- Zehrü'r-riyad, 3- El-Müfesseh ani'l-makasıd, 4- El-A'raz fi't-tarih, 5- Et-Takrib, 6- El-Beyan fî marifeti şevazi'l-Kur'an, 7- Risale fî medhi Ebu Tahir es-Silefî.
Ayrıca şiirlerini topladığı bir şiir kitabı da vardır.
