Hadis ve edebiyat âlimi. İsmi Eş-Şihab Fityan bin Ali bin Fityan bin Simal el-Esedî el-Huzeymî ed-Dımaşkî eş-Şagurî olup lakabı Şihabeddin'dir. 530 (m. 1116) senesinde Şagur'da doğdu. 615 (m. 1218) senesi Muharrem ayının yirmiikinci günü Dımaşk'ta vefat etti.
Eş-Şagurî, fazilet sahibi, şair, nahiv ve hadis-i şerif âlimiydi. Arapçayı ve inceliklerini Ebu Nizar Hasan bin Sûfî el-Bağdadî'den öğrendi. Daha sonra Ebü'l-Yümn el-Kindî'den okudu. Dinine bağlı, vakar sahibiydi. Dımaşk'ta önce küçük çocuklara ders vermeye başladı. Daha sonra öğrenmek isteyen herkese Arapça dilini ve inceliklerini, edebiyatını okuttu. Çok kimseler kendisinden istifade etti. Yazdığı ve söylediği şiirlerle meşhur oldu. Bu şiirleri, ilim sahipleri tarafından çok beğenildi. Bir ara zamanın sultanının çocuklarına ders verdi.
Şagurî, Zebedani denilen yerde ikamet etti. Burasıyla ilgili edebî şiirler yazdı. İbn-i Asakir'den hadis-i şerif rivayetinde bulundu. Kendisinden de El-Yeldanî ve birçok âlim hadis-i şerif rivayet etti. Şagurî, yazdığı şiirlerini bir kitapta topladı ve “Divan-ı şi'r” ismini verdi.
