Hanbelî mezhebi âlimlerinden. İsmi, Hibetullah bin Mübarek bin Musa bin Ali bin Yusuf es-Sekatî'dir. Künyesi, Ebü'l-Berekat'tır. 445 (m. 1053) senesinde Bağdat'ta doğdu. Hadis-i şerif öğrenmek için çok seyahatler yaptı. Birçok âlimden hadis-i şerif dinleyip yazdı. Kadı Ebu Ya'lâ'dan fıkıh ilmini öğrendi. Arap dili ve edebiyatında da pek mahirdi. Çok güzel şiirleri vardır.
509 (m. 1115) senesi Rebiulevvel ayının yirmiüçüncü günü Bağdat'ta vefat etti. Cenaze namazını, Ebü'l-Hattab Camii'nde, büyük fıkıh âlimi Fakih Ebü'l-Hattab el-Kâluzanî kıldırdı. Sonra Bab-ı Harb Mezarlığı'na götürülüp, Mansur bin Ammar'ın kabrinin yakınına defnedildi.
Hadis ilmine karşı büyük arzusu bulunan Hibetullah bin Mübarek, önce memleketi olan Bağdat'ta, sonra da Vasıt, Basra, Kûfe, Musul, İsfehan, Cibal ve daha başka yerleri dolaşarak birçok hadis âlimlerinden hadis-i şerif dinledi. Hadis-i şerif toplayıp yazmada büyük gayretler gösterdi. Hadis-i şerifleri ve Arap dilini iyi bilirdi. Fazileti, üstünlüğü çok olan bir zattı. Büyük hadis âlimi Dare Kutnî'nin eshabından, arkadaşlarından ve talebelerinden, İbn-i Şahin'den, İbn-i Habbabe'den, el-Muhlis'ten, el-Harbî'den ve onların derecesindeki âlimlerden ve diğerlerinden hadis-i şerifler yazdı. Kendi akranı olan âlimlerden de hadis-i şerifler bildirdi. Bu hususta o derece ileri gitti ki, birçok hadis âlimlerinin rivayet ettiği hadisleri topladı ve onların yazdıklarını tahric etti, hangi hadis kitaplarında olduğunu bildirdi. Bu hususta sekiz büyük cilt hâlinde Mu'cemü'ş-Şüyuh isminde bir eser yazdı. Ayrıca onun Tarih-i Bağdat kitabına yaptığı zeyli, ilavesi de kıymetli bir tarih eseridir.
O, güvenilir bir hadis âlimidir. Büyük hadis âlimi es-Silefî onu övmekte ve kendilerine yetiştiği hadis hafızlarının en büyüklerinden saymaktadır. Onun El-Ikdü'l-ferid fî ittisali'l-esanid isminde kıymetli bir eseri daha vardır.
