Tefsir ve hadis âlimi. İsmi Muhammed bin Hatim; künyesi, Ebu Abdullah olup, Semin ismiyle tanınır. Aslen Mervli olup, daha sonra Bağdat'a yerleştiği için Bağdadî dedenmiştir. 235 (m. 850) senesinde Bağdat'ta vefat etti.
Hadis ilminde hafız olup, yüz binden ziyade hadis-i şerifi ravileriyle birlikte ezberlemiştir. Hadis ilminde sika (güvenilir, sağlam) olduğu bildirilmiştir. Kendilerinden hadis-i şerif işitip, rivayet ettiği hadis âlimlerinden bir kısmı şu zatlardır: Süfyan bin Uyeyne, Abdurrahman bin Mehdi, Yezid bin Harun, Vekî bin Cerrah, Şebabe bin Suvar, İshak bin Mansur, Amr bin el-Ankazî ve diğer âlimler. Kendisinden ise, Ebu Zür'a, Ebu Hatim er-Razî, Müslim bin el-Haccac en-Nişaburî, Ahmed bin Hasan bin Abdülcebbar es-Sufî ve diğerleri rivayette bulunmuştur. Rivayetleri İmam-ı Müslim'in Sahih'inde ve Sünen-i Ebu Davud'da yer almıştır. İmam-ı Müslim onun üç yüz rivayetini almıştır. “Tefsirü'l-Kur'an” adlı bir eseri vardır.
Rivayet ettiği hadis-i şeriflerden bazıları şunlardır:
“Filan ve filan sureyi unuttum; yahut, filan ve filan ayetleri unuttum... demek, bir kişi için ne kadar çirkin bir şeydir. Belki ona bunlar unutturulmuştur.”
“Eğer bir Müslüman bir fidan diker veya ekin eker de, ondan bir yabani hayvan, kuş yahut başka bir canlı yerse, bunda onun için mutlaka sevap vardır.”
“Kim bana itaat ederse, Allah'a itaat etmiş; her kim bana isyan ederse, Allah'a isyan etmiş olur ve kim benim emirime itaat ederse, bana itaat etmiş; her kim benim emirime isyan ederse, bana isyan etmiş olur.”
