Fıkıh ve lügat âlimi. İsmi Ahmed bin Ali bin Abdülkafî bin Ali bin Temam es-Sübkî'dir. Künyesi Ebu Hamid olup lakabı Behaeddin'dir. 719 (m. 1319) senesinde Kahire'de doğup 773 (m. 1371)'de Mekke'de vefat etmiştir.
Babası Şeyhülislam Takıyyüddin Subkî, Ebu Hayyan Endelüsî ve İsfehanî'den ilim öğrendi. Yunus Debbusî, el-Vanî, Bedr ibni Cema'a, Cezerî, Müzzî ve başkalarından ders aldı. Büyük âlim Takıyyüddin Saig'den birkaç kıraat dinlemiştir. Mecdüddin Zenkelunî, İbn-i Kammah ve başka âlimlerden fıkıh ilmi okudu. Daha gençliğinde ilimde pek yükseldi. Kardeşi Şam kadılığı vazifesini üzerine alınca Mansuriyye ve Tulun Camii'nin medresesinde ders verdi. Meşhed-i Şafiî, Hakim Camii ve ilk açılışında Şeyhuniyye'de ders verdi. Yine 763 (m. 1361)'de kardeşinin yerine Şam kadılığı yaptı. Sonra, Asker şehrinin kadılığına tayin edildi. Darüladl'de fetva işlerini yürüttü.
Kadı Takıyyüddin Zebirî onun hakkında şöyle der: “Behaeddin Sübkî büyük âlimlerdendir. Babası, Şam kadısıydı. Zengindi. Babası, Şam kadısı olunca daha önce yaptığı vazifelerin oğluna verilmesini istedi. Bunlar; Mansuriyye, Şeyhuniyye İbni Tulun ve Zahir medreselerinde ders vermek vazifelerinden ibaretti. İbn-i Lebban vefat edince Meşhed-i Şafiî medresesinde ders verdi. Sonra Şam'da bir medresede vazife aldı. Bu işte bir müddet devam etti. Sonra Adeliye'de fetva işlerine baktı. Sonra Asker şehri kadılığını yaptı. Daha sonra İbni Tulun Camii'nin hatibi İbn-i Cevzî vefat edince Şehiriyye Medresesi'nde fıkıh dersi verdi. Büyük âlim Cemaleddin İsnevî'den sonra İbn-i Tulun Medresesi'nde tefsir dersi verdi.”
Behaeddin Sübkî, fazilet sahibi, çok ibadet eden, çok sadaka veren bir zattı. Pek çok defa hacca gitti. Kalbinin merhamet ve inceliğinden, gözlerinden yaşlar hemen boşanıverirdi. İstediğini elde etmede pek azimliydi.
Eserleri: 1- “Arusü'l-efrah fî şerhi Telhisi'l-Miftah”: İbn-i Hacib'in “Telhisü'l-Miftah” adlı eserin şerhidir. Basılmıştır. 2- “Tekmiletü Şerhi'l-Minhac”: Babasının “Minhac Şerhi”'ni tamamlamıştır. 3- “Şerhü'l-Haviyi'l-sagir'l-Kazvinî”: Fıkha dairdir. 4- “Şerhu Muhtasarı İbni'l-Hacib”, 5- “Hediyyetü'l-müsafir ile'n-nuri's-Safir”: Peygamber Efendimizi metheden bir mevliddir.
