Malikî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Muhammed bin İbrahim bin Halil Tetaî'dir. Teta, Mısır'da, Menufiyye şehri yakınlarında bir köydür. Şezerat'ta bu isim Senaî olarak geçmektedir. Usul ve feraiz ilimlerinde büyük bir âlim olan Tetaî'nin lakabı Şemseddin, künyesi Ebu Abdullah'tır. Doğum tarihi bilinmemektedir. Vefat senesi Şezerat'ta 937 (m. 1530) olarak bildirilirken, Neylü'l-İbtihac'da 940 (m. 1533) senesinden sonra denilmekte, Esmaü'l-müellifîn'de ise 942 (m. 1535) olarak gösterilmektedir.
Tetaî'nin hakkında kaynaklarda fazla bilgi bulunmamaktadır. Zamanının âlimlerinden; Senhurî, Şeyh Davud, Ahmed bin Yunus Kusentinî, Sıbtü'l Mardinî ve daha başka âlimlerden ilim öğrendi. Bilhassa fıkıh, feraiz, hesap (matematik) ve usul ilimlerinde büyük âlim oldu. Mısır'da Malikî mezhebi kadılığı vazifesinde bulundu. Bir müddet bu vazifeye devam etti. Daha sonra bu vazifeden ayrıldı. Kendini, tamamen ilme ve kitap yazmaya verdi. Pek çok kıymetli kitap yazdı.
Tetaî, ilim ve ameli kendisinde birleştiren büyük âlimlerdendi. Çok fazla ilmi olup o derecede de ibadet ederdi. Çok oruç tutar ve çok nafile namaz kılardı. İslamiyetin emir ve yasaklarına çok bağlıydı. Haramlardan ve mekruhlardan son derece kaçınırdı. İffet sahibiydi. Yani, insan tabiatının muhtaç olduğu şeyleri, İslamiyete uygun olarak yapardı. Herkese karşı güler yüzlü ve alçak gönüllüydü. İlim öğrenmek için pek çok insan onun yanına gelir giderdi. Seyyid Abdürrahim Abbasî, ondan ilim öğrenen büyük âlimlerdendir.
Eserleri:
1- El-Behçetü's-seniyye fî hâlli'l-işarati's seniyye,
2- Tenvirü'l-makale fî hâlli'l-elfazi'r-risale li Yusuf bin Hasan Tetaî,
3- Fethü'l-celil fî şerhi Muhtasari'l-Halil: Malikî fıkhına dair bir eserdir.
4- Şerhu İbn-i Hacib,
5- Şerhü'l-irşad li İbn-i Asker,
6- Şerhu Hıttati's-sedad,
7- Haşiyetün alâ şerhi'l-mahalli alâ cem'i'l-cevami',
8- Fethü'l-celil fî hâlli cevahiri düreri'l-elfazi'ş Şeyh Halil.
