Fıkıh ve hadis âlimi. İsmi Muhammed bin Abbas bin Muhammed bin İsa el-Abbadî olup künyesi Ebu Abdullah'tır. Doğum tarihi bilinmemektedir. 871 (m. 1467) senesi Zilhicce ayının on sekizinde, Beyrut'un yakınlarında bulunan Abbad köyünde, taundan vefat etti ve oraya defnedildi.
Tlemsanî; İmam Hafid ibni Merzuk, Kasım el Ukbanî ve birçok âlimden ilim tahsil etti. Kendisinden ise; Hatib ibni Merzuk, es-Senusî, el-Venşerisî, İbn-i Sa'd ve birçok âlim ilim öğrenip hadis-i şerif rivayet ettiler.
Birçok âlim Tlemsanî'yi methetmiştir. Kalsadî şöyle demiştir: “Tlemsanî; İmam, fakih ve muhtelif ilimlerde mütehassıs bir zattı.” Talebesi Mazunî de hocası hakkında şöyle demektedir: “Bizim hocamız, imam, hafız, muhtelif ilimlerde mütehassıs olan Tlemsanî'dir.” El-Hatib İbn-i Merzuk, onun hakkında; “Tlemsanî, bize faydası çok dokunan bir zattı. O, mutlak âlim, meşhur büyük imam Tlemsanî'dir.” demektedir.
İbn-i Gazî, Fihrist'inde, hocası el-Veryaclî'nin hayatını anlatırken şöyle demektedir: “Hocalarımdan birisi de muhakkık âlim Tlemsanî'dir. Onun yanında Şerhi't-teshil ve diğer bazı şeyleri okudum. Bazı fıkhî meseleleri öğrendim. Onun, ilimlerle dolu olduğunu gördüm.” Şeyh Zerruk da onun hakkında; “O, Tlemsan'da zamanındaki hocaların hocasıdır.” demektedir.
Eserleri: Tlemsanî, çeşitli konulara dair birçok eser yazmıştır. Bunlardan bazıları şunlardır:
1- Şerhu Lamiyyeti'l-ef'al fi't-Tasrif,
2- El Urvetü'l-Vüska fî Tenzihi'l-enbiya an firyeti'l ilka,
3- Şerhu Cümeli'l-Huncî,
4- Tahkikü'l-makal ve Teshilü'l-menal fî şerhi Lamiyyeti'l-ef'al.
