Cezayir'in Tlemsan şehrinde yetişen fıkıh âlimlerinden. İsmi Hasan bin Osman bin Atıyye el-Venşerisî'dir. Tahminen 724 (m. 1324) senesinde doğdu. Büyük ve adil bir fıkıh âlimiydi. Matematik ilmini çok iyi bilirdi. Fıkhın bir babı olan feraiz (miras) bilgilerinin hesaplarını çok güzel yapardı. Fıkhın her meselesinde derin bilgiye sahipti. Kıymetli eserleri ve şiirleri vardır. Fazilet ve güzel ahlâk sahibiydi. Feraiz ilmine dair olan manzum eserinin ibaresi kolay olup manayı tam olarak açıklamaktadır. 790 (m. 1388) senesinde Tlemsan'da vefat etti.
Talebesi İbnü'l-Ahmer diyor ki: “Bizim hocamız, Venşerisî diye tanınmış olup büyük bir fakih ve müftü, müderris ve kadı idi. Feraiz ve edebiyat ilimlerinde üstün bir yeri vardı. Hacca gitmiş olup Ebu Ali ibni'l-Fakihi's-Salih Ebu Sa'id Osman Ticanî diye de tanınırdı. O, beni icazet-i mutlaka ile mezun etti. Hocam, sahip olduğu ilimleri, büyük fakih, hatip, müftü ve kadı olan ve Mağrib'deki muhaddislerin sonuncusu kabul edilen Ebü'l-Berekat İbn-ü Hac el-Belfikî'den öğrendi.”
