Evliyanın büyüklerinden. İsmi Yunus bin Yusuf bin Müsaid eş-Şeybanî el-Buharî'dir. Âlim, kâmil, salih, kerametler sahibi bir zattı. Devamlı Allahü tealayı zikrederdi. Doğum tarihi bilinmemekte olup hayatı hakkında fazla bir bilgi yoktur. 619 (m. 1222) senesinde Mardin'de vefat etti.
Şöyle anlatılır: Yunus eş-Şeybanî bir gün bir kafileyle yola çıktı. Yolun en tehlikeli noktasına geldiklerinde, herkes korkudan titremeye başladı. Kimsenin gözüne uyku girmedi. O ise büyük bir rahatlıkla istirahate çekildi. Korkmamasının, bu kadar rahat olmasının sebebi sorulduğunda; “Kafileyi korumak için İsmail Aleyhisselam gelmişti. Onun himayesi ile kafile zarardan korundu. Bundan sonra kafile hiçbir şeyden zarar görmez.” dedi. Hakikaten kafile emniyetle yerine vardı.
Yine şöyle anlatılır: “Sevdiklerinden bazıları, bir yere gitmek için izin istediler. Yunus bin Yusuf eş-Şeybanî hazretleri, içlerinden birine; “Gittiğin yerden hanımın için bir kefen al, geldiğin zaman ölür.” dedi. O kişinin hanımı sıhhat ve afiyette idi ve herhangi bir rahatsızlığı yoktu. O kişi; “Efendim, hanımım için bir kefen almam pek iyi olmaz.” dedi. O zaman Yunus eş-Şeybanî; “Zararı olmaz, alırsanız iyi olur.” buyurdular. Nihayet kafile yola çıktı. Günler sonra geri döndüklerinde, o kişiye hanımının az önce vefat ettiği haberini verdiler. O da getirdiği kefen ile onu defnetti.”
