Sinemada bu hafta | Büyük düşman yapay zekâ! “Tron” efsanesi geri döndü

“Tron” serisinin üçüncü filminde yapay zekâlı süper kötü bir karakter fiziki dünyaya taşınıyor. Eser, görselliğiyle baş döndürse de derinlik sunmuyor.

Kaydet

MURAT ÖZTEKİN - Steven Lisberger, “Tron”u 1982 yılında seyirciyle buluşturduğunda ne kadar yenilikçi bir filme imza attığını çok az kimse anlamıştı. Büyük bir ileri görüşlülükle dizayn edilen eser, Kevin Flynn adlı bir adamı gelişmekte olan dijital dünyaya dâhil eden bir hikâyeyi işliyor, yapay zekânın insanlığa tehdit olacağını vurguluyor ve aynı zamanda CGI efektlerinin ilk kullanıldığı sinema yapımları arasında yer alıyordu. Bilgisayar estetiğinin beyazperdede yayılmasında öncü olan eser, Joseph Kosinski tarafından 2010 yılında tekrar canlandırıldı ama gişede bekleneni bulamadı ve eleştirmenlerin takdirini toplamadı.

HİÇ OLMADIĞI KADAR AKTÜEL

Ancak aradan geçen 15 senede yapay zekâ teknolojileri inanılmaz bir şekilde ilerledi ve serinin konusu hiç olmadığı kadar aktüel hâle geldi. Ve şimdi üçüncü film “Tron: Ares” karşımızda… Yönetmen koltuğunda bu defa Joachim Rønning’in oturduğu eserin başrollerinde Jared Leto, Sarah Desjardins ve Greta Lee yer alıyor.

Eserde önceki halkaların aksine yapay zekâlı dijital teknolojiler fiziki dünyaya taşınıyor. Yönetmen Lisberger imzalı ilk filme saygı duruşu mahiyetindeki görüntülerle açılan eserde, yapay zekâyı savaşlarda kullanmayı planlayan Dillinger şirketinin idarecisi Julian Dillinger, gelişmiş bir harp vasıtası ve “Ares” adlı ileri bir yapay zekâ karakteri meydana getiriyor. Ancak bu yapay zekâlı robotun ömrü 29 dakikayı aşamıyor. Bu problemi çözmek için Kevin Flynn’ın yıllar evvel disketlere kaydettiği kalıcılık koduna ihtiyaç duyuluyor. Ancak rakip ENCOM firmasının kayıp sahibesi Eve Kim çoktan o koda ulaşıyor ve insanlığın iyiliği için planlar yapmaya başlıyor. Bu durum ise ucu maziye de uzanan bir mücadeleyi beraberinde getiriyor...

Sinemada bu hafta | Büyük düşman yapay zekâ! “Tron” efsanesi geri döndü - 1. Resim

TESİRLİ EFEKTLER

Malum yapay zekânın son birkaç senedeki süratli ve hayata dokunan ilerleyişi, haklı endişeleri de beraberinde getiriyor. “Tron: Ares” aslında merak uyandırabilecek hikâyesiyle bu durumdan besleniyor. Filmde yine neon ışıklarla süslü ve yer yer 1980’lerin tarzını yansıtan efektlerle dolu, başarılı sayılabilecek bir sinematografi meydana getiriliyor.

IŞIK GÖSTERİSİNDEN DAHA FAZLASI LAZIM

Ancak iyi bir eser, ışık gösterisinden daha fazlasına ihtiyaç duyuyor! Sanırım filmde daha genç ve geniş bir kitleye hitap etme adına hikâye derinleştirilmiyor, fikrî cepheden ziyade eğlenceye odaklanılıyor. Böylece Marvel’ın işlerine yaklaşan bir ana karakter ve film ortaya çıkıyor.

Eserde yapay zekâyı aktif şekilde kullanmaya hazırlanan savaş endüstrisine sathi eleştiriler getirilse de genel olarak AI teknolojilerine fazla iyimser bir bakış göze çarpıyor.

Hasılı “Tron: Ares” biraz da teknolojinin hızına mağlup olan hikâyesi yüzünden beklentilerin altında kalıyor. Büyük ekrana has dizayn edilmiş eser, serinin müdavimlerini ve salt eğlence arayan genç seyirciyi sinemaya çekebilir…