13 yıl boyunca gözleri hep açıktı, müziği hiç susmadı! Annesi, Halil'in sessiz çığlıklarını böyle anlattı

İstanbul Teknik Üniversitesi Konservatuvar öğrencisiyken SSPE hastalığına yakalanan Halil Özçelik, gözünü kapatamadan, konuşamadan, çok sevdiği müzikleri duyup dans edemeden 13 yıl boyunca annesinin desteğiyle yaşadı. Akciğer damarına pıhtı atan Özçelik yoğun bakımda geçen 4 buçuk aylık hayat mücadelesini 11 Nisan’da kaybetti. Acılı annesi yaşadığı zorlu süreci bir bir anlattı.

Antalya'da müzik ve dans tutkusuyla konservatuvarı kazanan Halil Özçelik, ölümcül bir hastalığa yakalanarak hayat mücadelesine 13 yıl boyunca devam etti.

GÖZLERİNİ VE KONUŞMA KABİLİYETİNİ YİTİRDİ

İstanbul Teknik Üniversitesi Konservatuvar Bölümü öğrencisiyken SSPE (Subakut Sklerozan Panensefalit) hastalığına yakalanan Halil, gözlerini ve konuşma kabiliyetini yitirdi, vücudunun tüm hareket kabiliyetini kaybetti. Göz kapakları kapanmadan geçen yıllar boyunca annesi Gülsüm Özçelik'in bakımında yaşayan Halil, 4 buçuk ay yoğun bakımda kaldıktan sonra 11 Nisan 2025'te hayatını kaybetti.

''BENİ HİÇ UNUTMADI, ÇÜNKÜ BİZ 13 YIL HİÇ AYRILMADIK''

Halil'in annesi Gülsüm Özçelik, oğlunun son anına kadar bilincinin açık olduğunu, en son üç gün önce ziyaret ettiğinde yine tepkiler verdiğini anlattı. Özçelik, "Ben geldim oğlum diyordum, hemen başını oynatıyordu, elimi tutmaya çalışıyordu. Doktorlar ‘bize tepki vermiyor ama size veriyor' diyordu. Çünkü biz 13 yıl hiç ayrılmadık. Ben sesimi duyurduğumda yutkunurdu, konuşamasa da dilini oynatırdı. Vefat ettiği gün gidememiştik. Telefon geldiğinde sela okunuyordu, dualar ediyordum. Ekranda Burdur yazısını görünce anladım. Hemen gittik ama gittiğimizde vefat etmişti" şeklinde konuştu.

''MÜZİĞİNİ HİÇ KESMEDİK''

Halil, hastalığın ilk yıllarında konuşabiliyordu. Ancak zamanla kelimeleri yitirdi, yalnızca "anne" diyebildi. Anne Gülsüm Özçelik, 2018'den itibaren oğlunun yalnızca mama tüketebildiğini, suyu bardakla içirdiğini aktararak, şu ifadelere yer verdi:
"Bakımı zor değildi, seve seve yaptım. Onu hiç hasta gibi görmedik. Kardeşleri de babası da hiç öyle görmedi. Sağlıklı zamanlarında ne yapıyorsa hep onu yapmaya çalıştık. Sürekli müzik açtık. Başından hiç eksik etmedik. Çünkü müziksiz yapamıyorum diyordu. Hiç müziği kesmedik. Hastaneye gidene kadar başında hep müzik açıktı. Şimdi de ben, oğlumun müzikle ilgili bir anısı olsun, kaybolmasın istiyorum. Unutulmasın istiyorum."

''YILLARCA HALK OYUNLARI OYNADI’’

Halil'in dansa olan ilgisi çocuk yaşta başladığını ifade eden anne Gülsüm Özçelik, "İlkokuldan itibaren halk oyunları ekibindeydi. Lise bitene kadar devam etti. Yarışmalara katıldı, şehir dışı turnelere gitti" diye konuştu.

''YETENEK SINAVLARINA GİZLİCE GİRDİ''

Üniversiteye Bolu'da İngilizce Fizik Bölümü'nde başlayan Halil, müziksiz yapamayacağını söyleyerek İstanbul Teknik Üniversitesi'nin yetenek sınavlarına gizlice girdi. "Anne ben sınavı kazandım" dedi. İTÜ Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'na girdi. 300 kişi arasından 4. sırada kazanmıştı. "Dans derslerine başladı. Latin danslarına yöneldi, kurslara katıldı" diyen Özçelik, oğlunun dans eğitimine tutkuyla sarıldığını vurguladı.

''SALSA EĞİTMENİYDİ, NEY DERSİ VERİYORDU''

İstanbul'daki eğitim hayatında hem salsa eğitmenliği yapan hem de ney dersleri veren Halil'in birçok öğrencisi vardı. "Hastaneye yattığında öğrencileri telefonla aradı. ‘Hocam gelmeyecek misiniz?' dediler. Oğlum hastanedeydi ama ‘iyileşince geleceğim' dedi. Ama İstanbul'a bir daha dönemedi" diyen anne, Halil'in eğitmenlik yaptığı yıllara duyduğu gururu gözyaşlarıyla anlattı.

''GÖZLERİNİ BANTLARLA SABAH AÇIP AKŞAM KAPATIYORDUM''

Halil, 2014 yılında görme kabiliyetini kaybettikten sonra göz kapakları bir daha hiç kapanmadı. Anne Gülsüm Özçelik, bu zorlu süreci şöyle anlattı:
"Gözleri bir daha kapanmadı zaten, sürekli açıktı. Steril bantlarla kapatıyordum ama yine açık kalıyordu, sürekli kanlanıyordu, kuruyordu. Onun için ben de gözlerini yara bandıyla kapatıyordum, öyle bulmuştum çareyi. Ne kadar damla etsek, krem etsek, gözlerinin kanı gitmiyordu. Kapatmadığım zamanlarda dışına kan dahi aktığı oldu. Ben de yara bandıyla çok sık kapatıyordum. O zaman beyazlıyordu, düzene giriyordu. Sürekli bantlıyordum, akşam kapatıp sabah açıyordum. O şekilde devam ediyorduk".

''BU HASTALIK YAYGIN AMA BİLİNMİYOR''

Anne Özçelik, SSPE hastalığına yakalanan kişilerin ailelerine şu şekilde önerilerde bulundu:
"Benim oğlumdan dört gün sonra 17 yaşında bir başka çocuk daha vefat etti. Türkiye'de bu hastalık çokmuş ama kimse bilmiyor. İlacı yok, tedavisi yok. Biz çok uğraştık ama destek bulamadık. Aileler çocuklarına iyi baksınlar, enfeksiyon kaptırmasınlar, ilgilerini eksik etmesinler. Benim oğlum 13 yıl yaşadı. Hiç grip bile olmadı."

''ADI MÜZKLE YAŞASIN İSTİYORUM''

Halil'in en büyük hayalinin bir dans okulu açmak olduğunu söyleyen Gülsüm Özçelik, "Onun adına bir şeyler yapılsın. Bir anı, bir köşe, bir festival bile olsa adı müzikle yaşasın istiyorum" dedi.