Meşhur hadis âlimlerinden ve velilerinden. Doğum tarihi bilinmemektedir. Aslen Horasanlıdır. Sonra Mekke-i Mükerreme'ye yerleşmiş, burada 159 (m. 776) tarihinde vefat etmiştir. Mugire bin Mühelleb bin Ebu Sufre'nin azatlısıdır. Babasının ismi Meymun (Eymen) bin Bedr'dir.
Hayatı hakkındaki bilgiler çok azdır. Nafi, İkrime (İbn-i Abbas'ın azatlısı), Muhammed bin Ziyad ve diğer âlimlerden ilim öğrenmiş hadis-i şerif rivayet etmiştir. Ondan da oğlu Abdullah, Süfyan-ı Sevrî, Hüseyin el-Ca'fî, Ebu Asım en-Nebil ve daha başka âlimler hadis-i şerif bildirmişlerdir. Ayrıca Buharî onun rivayet ettiği bir hadis-i şerifi almıştır. İbn-i Mübarek onun hakkında; “O çok ibadet ederdi. Hadis ilminde sözüne güvenilir bir zattır.” demiştir.
Abdülaziz bin Ebu Revvad, Nafi'den şu hadis-i şerifleri rivayet etmiştir: “Salih rüya, peygamberliğin doksan parçasından biridir.” “Mütevazi olunuz, miskin fakirlerle beraber oturunuz. Böyle yaparsanız Allahü tealanın nezdinde büyüklerden olursunuz. Kibirden kurtulursunuz.” “Musibetleri, hastalıkları ve sadakayı gizlemek iyilik hazinelerindendir.” “Sizden biriniz Cuma'ya gitmek istediği zaman gusül abdesti alsın.” “İki kişi gizli konuştuğu zaman, bir kişi onların izni olmadan yanlarına oturmasın.” “Demirin pası giderildiği gibi, bu kalblerin de pası giderilir.” “Ya Resulallah! Kalblerin cilası nedir?” diye sordular. Peygamber Efendimiz de; “Kur'an-ı Kerim okumak.” buyurdu. “Kim Allahü tealanın rızası için, buğzederek bidat sahiplerinden yüz çevirirse, Allahü teala onun kalbini emniyet ve iman ile doldurur.”
Abdülaziz bin Ebu Revad İbn-i Ömer'den ise şu hadis-i şerifi rivayet etti: “Kim bidat sahibini aşağı görürse, Allahü teala onu Cennet'te bir derece yükseltir.”
Meşhur hadis âlimlerinden ve velilerinden Abdülaziz bin Ebu Revvad aslen Horasanlı olup Mekke-i Mükerreme'de vefat etmiştir.
Babasından naklettiği hadis-i şerif de şudur: “Ümmetimin fesadı zamanında sünnetime yapışana yüz şehit sevabı vardır.” “Kim, din kardeşiyle onun bir ihtiyacı için yürür, Allahü tealanın rızası için ona nasihatta bulunursa, Allahü teala kıyamet günü onunla ateş arasında yedi hendek yapar. Öyle ki bir hendek yerle gök arası kadardır.” “Allahü tealaya sanki O'nu görür gibi ibadet et. Çünkü, sen O'nu görmesen de, O seni görür.”
Şakik-ı Belhî hazretlerinin anlattığına göre; “Abdülaziz yirmi sene gözleri görmediği için, bu müddet süresince çoluk çocuğunu görememişti. Bir gün oğlu kendi kendine düşünüp, bu duruma içerleyerek; “Babacığım! Senin gözlerinin görmemesine çok üzülüyorum.” deyince, Abdülaziz hazretleri; “Oğlum! Ben Allahü tealadan gelene razıyım.” cevabını vermermiştir.”
Yine birisine şöyle buyurdu: “İslam'dan, Kur'an-ı Kerim'den ve saçının beyazlığından öğüt almayan, nasihat kabul etmez.”
Abdülaziz bin Ebu Revvad buyurur ki: “Ölüm hastalığında, Mugire bin Haki'nin yanına gittim. Bana nasihat et, dedim. O da; “Bu yatak için salih amel yap.” dedi.” “Tasavvuf, ilahî lütufları bir bir saymak ve ayıpları gizlemektir.”
Kendisine yine bir gün; “Nasıl sabahladın?” diye sorulunca, ağladı. “Niçin ağladın?” dendi. Bunun üzerine; “Ölümü unutmuş, üstelik günahları da çok olan kimsenin hali nasıl olur. Ecel, süratle geliyor, ömür her gün eksiliyor. Akıbetin Cennet mi, Cehennem mi olacağı bilinmiyor. Ya Cehennem olursa, halimiz ne olur?” buyurdu ve ağlamaya devam etti.
