Tabiîn’in büyüklerinden. Tam adı, Abdullah bin Ebu Bekr bin Muhammed bin Amr bin Hazm el-Ensarî’dir. Künyesi, Ebu Muhammed olmakla beraber Ebu Bekr el-Medenî de denir. Hazrec kabilesinin Neccaroğulları kolundan tanınmış bir aileye mensuptur. 60-65 (m. 680-685) yılları arasında Medine’de doğmuştur. Abdullah 70 yaşındayken, 135 (m. 752) senesinde Medine’de vefat etmiştir. 130 senesinde vefat ettiği söylense de kaynaklar daha çok 135 senesini göstermektedir.
Büyük dedesi Amr bin Hazm, Peygamberimizin hizmetinde bulunmuş, yönetici ve muallim olarak Necran’a gönderilmiştir. Dedesi Muhammed bin Amr, Emevîler’in Medine baskını sırasında, Harre Savaşı’nda vefat etmiştir. Babası Ebu Bekr, Medine’de kadılık ve valilik yapmış, ayrıca hadisleri toplamak üzere Ömer bin Abdülaziz tarafından vazifelendirilmiştir. Kardeşi Muhammed de Medine’de kadılık ve valilik yapmış, fakat kendisi hiçbir resmî vazife almamıştır.
O babasından, babasının teyzesinin kızı Amre binti Abdurrahman, Enes, Sâlim bin Abdullah bin Ömer, Ebu Cafer Muhammed bin Ali bin el-Hüseyn, Urve bin Zübeyr ve daha birçok kişiden hadis rivayet etmiştir. Ondan da İbn-i Cüreyc, İbn-i İshak, Zührî, Süfyan-ı Sevri, Malik bin Enes, Süfyan bin Uyeyne, Hişam bin Urve, Hammad bin Seleme ve daha başka pek çok kişi ondan hadis bildirmiştir.
Zehebî, Siyer’inde, onun megazî ile ilgili bir kitabı olduğundan bahseder. Hatta o, bu yönüyle İbn-i İshak’ın hocasıdır. Abdullah bin Ebu Bekr, sadece Peygamber Efendimiz ve dört halifenin gazveleri (savaşları) ile meşgul olmamış, aynı zamanda cahiliye dönemi savaşlarını da araştırmıştır. Peygamber Efendimizin savaşlarını, hayatını, mektuplarını, elçilerini ve vefatından sonraki irtidad hareketlerini kronolojik olarak bildirmiştir. Böylece diplomatik ve sikaların sonraki nesillere aktarılmasına büyük hizmet etmiştir. Rivayetlerini daha çok babasının teyzesinden, Amre binti Abdurrahman’dan yapmıştır. Peygamber Efendimizin bazı mektuplarını nakletmiştir ki bunlar ailesinden kendisine kalmıştır.
Kardeşinin oğlu Abdülmelik bin Muhammed’in Kitabü’l-Megazî’si’nin aslında onun olabileceğini bazı araştırmacılar iddia etmektedirler. İmam-ı Malik, Abdullah’ın çok hadis rivayet ettiğini ve rivayetinde sağlam olduğunu bildirir. Ahmed bin Hanbel’in oğlu Abdullah da babasından naklettiği bir rivayette onun hadislerinin sıka (güvenilir) olduğunu söyler. Ebu Hatim ve İbn-i Main, onun sıka olduğunu söylerken, Nesâî ise onun hem sıka, hem de rivayetlerinde sağlam olduğunu bildirir. İbn-i Sa’d, onun sıka olduğunu ve çok hadis bilip rivayet ettiğini zikreder. İclî, İbn-i Hibban ve İbn-i Abdülberdî de onun sıka olduğunu söyleyenlerdendir.
