Ta bi în devri âlim ve evliyasından. İsmi Amr bin Şurahil, künyesi Ebu Meysere’dir. Hemedan’da doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. 63 (m. 683) senesinde Kufe’de vefat etti.
Amr bin Şurahil, Eshab-ı Kiram’dan Abdullah bin Mes’ud hazretlerinin önde gelen talebelerindendi. Hazreti Ömer, Hazreti Ali, Huzeyfetü’l-Yemânî, Selman-ı Fârisî ve Hazreti Âişe validemizden ve daha birçok Sahâbî’den hadis-i şerif rivayetinde bulundu. Kendisinin Ebu Vail Şakik bin Seleme, Ebu İshak es-Sebiî, Şa’bî ve Mesruk gibi hadis âlimlerinden hadis-i şerif öğrendiği bilinmektedir. Vadi oğulları Mescidi’nde imamlık yapması sebebiyle Vadiî nisbesiyle de anıldı. Rivayetleri İbn-i Mâce’nin Es-Sünen’i dışında Kütüb-i Sitte’de yer aldı. Sıffin muharebesinde Hazreti Ali’nin yanında bulundu.
Amr bin Şurahil, zamanının âlimleri tarafından medhedildi. Âlimler ondan daha faziletli kişi görmediklerini söylemişlerdir. O, Allah Teâlâ’nın korkusundan; “Keşke annem beni doğurmasaydı.” der ve çok ağlardı. Çok cömert olup, dünyaya değer vermezdi. Çok namaz kıldığı için dizleri nasır bağlamıştı. Cahiliye adet ve geleneklerinden uzak durur, bilhassa Eshab-ı Kiram’ın yaşayış ve davranışlarına uymaya çalışırdı. Vefatı, Abdullah bin Ziyad’ın valiliği döneminde olmuştur.
