&Nbsp;
Hadis ve Hanbelî mezhebi fıkıh âlimi. Künyesi Ebu Muhammed ve Ebu Bekr olup ismi Abdurrahman bin Muhammed bin Abdurrahman bin Yusuf'tur. 685 (m. 1286) yılında Ba'lebek'te doğdu. Ba'lebekkî, sonra Dımaşkî nisbet edildi. Fahreddin lakabı verildi. 732 (m. 1332) yılında Şam'da vefat edip Sûfiyye Kabristanı'na defnedildi.
Dedesi ve babası zamanın büyük âlimlerinden olan Ba'lebekkî, küçük yaşta ilim tahsiline başladı. Beş yaşında iken babasından ders aldı. Fahr bin Buharî, Takıyyüddin Vasıtî, Ömer ibni Kavvas ve daha birçok âlimden ilim öğrendi. Mısır, İskenderiyye, Halep, Hama, Humus, Ba'lebek ve Hicaz gibi birçok bölge ve şehirleri dolaşarak oralardaki âlimlerin ilimlerinden istifade etti. Hadis ve Hanbelî mezhebi fıkıh bilgilerinde âlim oldu.
Sadriyye ve Semmariyye Medreseleri'nde müderrislik yaptı. Birçok talebe yetiştirdi. Zamanın meşhur âlimleri ondan ilim öğrendi. Zehebî de bunlar arasındaydı. Gece gündüz ilim öğrenmek ve öğretmekle uğraştı. Geceleri teheccüd namazını hiç kaçırmaz, her rekatte Kur'an-ı Kerim'den bir cüz okurdu.
Güzel ahlâkı ve Allahü tealanın kullarına olan merhameti ile insanlara örnek oldu. Vakitlerini Allahü tealanın dinine hizmetle kıymetlendirdi. Allahü tealanın emir ve yasaklarına uymakta son derece dikkatliydi. Haram ve şüpheli şeyleri terk eder, mubahların da pek azıyla iktifa ederdi. Allahü tealadan korkusu çok fazlaydı. Ömrünün sonuna doğru Hanbelî mezhebine göre fetva vermeye başladı. Allah korkusundan, önceleri buna cesaret edememişti.
Allahü tealanın dininin yayılması için çok çalıştı. Üstün vasıflara sahip talebeler yetiştirdi. Kıymetli eserler yazdı. Bunlardan, El-Avali ve'l-fevaidü'l-müntekat mine'l-meşayih ile Kitabü's-semeri'r-raik el-mücteni mine'l-hadaik adlı eseri bilinmektedir.
Ba'lebekkî'nin yazmış olduğu El-Avali ve'l-fevaidü'l-müntekat mine'l-meşayih adlı eserinin yazma nüshasının üçüncü cüzünün unvan sayfası (sağda) ve ilk sayfası (solda). Eser Zahiriye Kütüphanesi Mecmu No: 3798'de kayıtlıdır.
Emali-i Bagandi'nin sonunda yer alan Ba'lebekkî'nin el yazısı.
&Nbsp;