Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Ömer bin Muhammed bin Abdülhakem bin Abdürrezzak el-Bilfiyaî el-Behensî olup künyesi Ebu Hafs, lakabı Zeyneddin'dir. 681 (m. 1282)'de Mısır'da doğdu. 749 (m. 1348) senesi Rebiulahir ayında Mısır'da Safd'da taundan vefat etti.
Babası da âlim olan Behensî; el-Eberkuhî, ed Dimyatî ve Ali bin Muhammed bin Harun'dan hadis-i şerif dinledi. Fıkıh ilmini el-Irakî, el-Bacî ve birçok âlimden öğrendi. Fıkıh ilmine dair Et-Tenbih adlı eseri ezberledi. Takıyyüddin Sübkî onun hakkında; “Behensî'den daha iyi fıkıh ilmini bilen görmedim. Fetva verme hususunda Mısır'da onun bir benzeri çıkmadı. El-Bihnesa şehrine kadı tayin edildi. Daha sonra Halep kadılığında bulundu. Hama'daki Medrese-i Nuriyye'de ders verdi. Oradan Kahire'ye gitti. Safd kadılığına tayin edildikten elli gün sonra vefat etti.” demektedir.
İsnevî ise onun hakkında; “Behensî fıkıhta imam olup benzeri görülmedi. Herkese iyilik ederdi. Fıkha dair Muhtasarü't-Tebrizî'yi şerh etti.” demektedir. İbn-i Verdî onu, yazdığı uzun kasidesinde; “Behensî nezih bir fıkıh âlimiydi.” diye methetti.
