Şam'ın meşhur hadis, kıraat ve fıkıh âlimi. İsmi Abdüla'la bin Müshir bin Abdüla'la, künyesi Ebu Müshir'dir. 140 (m. 757) senesinde doğdu. 218 (m. 833) senesinde Bağdat'ta vefat etti. Ona İbn-i Ebu Darime de denir.
Şam'ın hadis, kıraat ve megazî (muharebeler tarihi) âlimi idi. Aynı zamanda Şamlıların tarihlerini, neseplerini çok iyi bilirdi. Sa'id bin Abdülaziz, Sadaka bin Halid, Yahya bin Hamza el-Hadramî, Malik bin Enes, Muhammed bin Harb el-Havlanî gibi âlimlerden ilim alıp, rivayetlerde bulunmuştur. Ondan da Yahya bin Main, Muhammed bin Abdülmelik bin Zenceveyh ve daha birçok büyük âlim ilim alıp, rivayette bulunmuştur.
Fazilet ve vera sahibi bir âlimdir. Eyyub bin Temim Darî'den kıraat okudu. Kendisinden de Ebu Ubeyd Kasım kıraat okudu. İslam âlimleri arasında yeri büyüktür. Me'mun kendisine Ehl-i Sünnet itikadına ters düşen “Kur'an-ı Kerim mahluktur.” diye söylemesi için baskı yaptı. O, bu sözü söylemedi. Söyletmek için kılıç getirildi, kınından çıkarıldı. Boynu vurulacağı söylendiği halde yine o sözü söylememekte ısrar etti. Söyletemeyeceklerine kanaat getirince hapsettiler. Hapiste vefat etti.
Ebu Zür'a; “Ahmed bin Hanbel bana; ‘Sizin yanınızda üç hadis âlimi var; Mervan, Velid ve Ebu Müshir.’ dedi.” Ebu Hatim dedi ki: “Ebu Müshir, fesahati (açık ve düzgün konuşması) yüksek bir âlimdir. Memleketimizde ondan daha fazla kıymet verilen bir kimseyi görmedim. O, mescide çıktığı zaman, herkes, geçeceği yere dizilirler, sevgi ve hürmetlerini arz ederler, elini öperlerdi.” Yahya bin Main: “Gördüklerim arasında Ebu Müshir gibi bir âlime rastlamadım.” demektedir.
Hasan bin Ali bin İyaş, Ebu Muhammed Ali bin Nufeyl'e mektup yazıp, Ebu Müshir'e selamını iletmesini söylemişti. Ebu Muhammed, onun selamını bildirince, Ebu Müshir, şu mealdeki şiirle mukabelede bulundu: “Benim ondan uzaklığım, ona olan sevgi halimi, ona olan yakınlığımı değiştirmez. Ben, rahatlık zamanımda da eski halimi unutmayan bir insanım.”
