Lügat ve nahiv âlimi. İsmi, Abdülvahid bin Ali el-Halebî el-Lügavî eş-Şehid olup; künyesi, Ebü't-Tayyib'dir. Irak'ta Askerimükrem'de doğdu. Doğumu, Abbasî halifesi Mu'tezid Billah zamanına (892-902) rastlar. 351 (m. 962) senesinde Halep'te şehit oldu.
Irak'ta tahsil gördü. Ebu Hilal el-Askerî ve Ebu Ahmed el-Askerî'den ders aldı. Bağdat'a gitti. Gulamü Sa'leb Ebu Ömer ez-Zahid ve Ebu Bekr es-Sulî gibi âlimlerin yanında uzun zaman kalarak ilim tahsil etti. Ebu Ali el-Kalî ile İbn-i Haleveyh, burada ders arkadaşları idi. Ebü't-Tayyib, bilhassa lügat hususunda kendisini yetiştirdi. Böylece el-Lügavî lakabını aldı. Lügat ilmi, on iki meşhur alet ilminden birisidir. İsim ve fiillerin değişik hallerini gösterir. Mesela; sebil ve tarik yol manasına gelmekle beraber, birincisi hayırda kullanılır. İbnü'l-Karih, Ebü't-Tayyib'in en meşhur talebesidir.
Ebü't-Tayyib el-Lügavî, Hamdanî hükümdarı Seyfüddevle'nin daveti üzerine Halep'e gitti. O zaman Halep bir ilim ve kültür merkezi haline gelmişti. Burada hükümdarın himayesinde yaşadı. Halep Bizanslıların eline düştüğü 22 Zilkade 351 (962) tarihinde babası ile beraber şehit edildi. Eserlerinin çoğu da bu hengamede kayboldu.
Eserleri: Ebü't-Tayyib El-Lügavî'nin, El-Meratibü'n-Nahviyyin ve'l-Lügaviyyin adındaki eseri, lügat ve nahiv âlimleri hakkında mühim ve eski bir kaynaktır. Matbudur. Ayrıca lügat mahiyetinde Kitabü'l-İbdal ve Şecerü'd-Dür; zıt manalı kelimeleri anlatan Kitabü'l-Ezdad fî Kelami'l-Arab ile el-Müsenna fi'l-Lüga adlı eserleri de basılmıştır.