Bağdatlı hadis âlimlerinden. Takva, vera ve zühdü ile meşhurdur. İsmi, Ali bin Mübarek bin Ali bin Faus el-Bağdadî el-İskaf el-Mukrî olup; künyesi Ebü'l-Hasan'dır. Haramlardan çok sakınırdı. Hatta şüpheli korkusuyla mubahların çoğunu terk eder ve dünyaya kat'iyyen meyletmez, gönül vermezdi. İnsanların, dine olan bağlılığından dolayı kendisine hayran kaldığı kimselerdendi. Kadı Ebu Ya'lâ, Ebu Mansur Abdülbakî bin Muhammed ve başka âlimlerden ilim öğrendi ve hadis-i şerif dinledi. Kendisinden de; Ebu Muammer el-Ensarî ve Ebü'l-Kasım bin Asakir hadis-i şerif öğrendiler.
İbn-i Faus Bağdadî Bağdat'ta vefat etmiş ve “Camiu'l-Halife” diye de bilinen “Camiu'l-kasr”'da cenaze namazı kılınıp Ahmed bin Hanbel'in yakınlarına defnedilmiştir. Yukarıda Kasr Camii'nin minaresinin eski görünüşü. Cuma günleri, Cuma namazından sonra talebelerine hadis-i şerif okurdu. Günlerini hep oruçlu geçirdiği hâlde, Cuma günü oruçlu olmadığını talebelerinin görmesi için su içerdi. İbn-i Fa'us, 521 (m. 1127) senesi Şevval ayının 19. Cumartesi günü vefat etti. Ertesi gün Kasr Camii'nde cenaze namazı kılınıp, Ahmed bin Hanbel'in kabri yakınına defnedildi.
