Hanbelî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Muhammed bin Mealî bin Ganime el-Bağdadî'dir. Künyesi Ebu Bekr, lakabı İmadüddin'dir. İbn-i Hulavî ismiyle meşhurdur. Doğum tarihi bilinmemekte olup 611 (m. 1215) senesinde Bağdat'ta Ramazan ayında vefat etti. Bab-ı Harb denilen yerde defnedildi. Ebü'l-Feth bin Keruhî, Ebu Bekr bin Zagunî ve diğer hadis âlimlerinden hadis-i şerif işitti. Fıkıh ilmini Ebü'l-Feth bin Mena'dan öğrendi. Ayrıca ticaretle uğraşırdı. Kendisinden; Mecdüddin ibni Teymiyye ve Yahya bin Sayrafî fıkıh ilmini öğrenmişlerdir.
İmam-ı Zehebî onun için şöyle demiştir: “O, zamanında Bağdat'ta Hanbelî mezhebinin en meşhur âlimlerindendi.” İbnü'l-Kadesî de; “O, ilimde derin âlimdi. Mescidin yanındaki zaviyesinde durur, insanlar arasına az çıkardı. Bu da ancak nasihat vermek için olurdu. Dünyaya düşkün olanlar ile görüşmez, kimseden bir şey almazdı. Allahü tealanın evliya (ebdal) kullarından biriydi.” demiştir. Münzirî de şöyle demiştir: “Dinin emirlerine uyan, vera sahibi (şüpheli şeylerden sakınan), Hanbelî mezhebinin fıkıh bilgilerini iyi bilen bir zattı. Hadis-i şerif rivayet etti. Kur'an-ı Kerim'i okuttu ve bir müddet imamlık yaptı. Bizim ondan icazetimiz var.”
Ebü'l-Ferec ibnü'l-Cevzî'nin Camiu'l-Mesanid adlı eserini fıkıh bablarına göre tertip etmiştir. Kendisinin de El-Müniratü fi'l-usul adlı bir eseri vardır.
