Hadis ve fıkıh âlimi. Künyesi Ebu Muhammed olup, asıl ismi, Abdullah bin Muhammed bin Abdurrahman bin Şireveyh bin Esed'dir. Karşî, Nişaburî ve Matlubî nisbet edilmiş ve İbn-i Şireveyh diye meşhur olmuştur. 305 (m. 917) yılında Buhara'da vefat etti.
İlim tahsil etmek ve hadis-i şerif öğrenmek için çeşitli şehirlerdeki âlimleri ziyaret eden, Abdullah bin Şireveyh, başta İshak bin Raheveyh olmak üzere, Abdullah bin Muaviye Cemhî, Amr bin Zürare, Ebu Kureyb, Ahmed bin Meni' ve bunların zamanlarında yaşayan âlimlerden ders alıp hadis-i şerif rivayet etti. Hadis ilminde sika (güvenilir) olduğu bildirildi. Yüz bin hadis-i şerifi ravileriyle birlikte ezberleyerek hafız oldu. Allahü Teâlâ nın dinine hizmet ve O'nun rızasını kazanabilmek için çok çalıştı. Çok ibadet eder, ilim öğrenme ve öğretmeye gayret ederdi.
Abdullah bin Şireveyh'ten birçok âlim ilim tahsil etti. Kendisinden; Muhammed bin Ya'kub, İbni Şeyh Ahmed bin Muhammed Nişaburî, Ebu Hamid Tusî, Hafız Ebu Ali Nişaburî, Ebü'l-Kasım Abdullah Nesaî, Hüseyin bin Ali ve Nişaburlu âlimlerden birçoğu hadis-i şerif rivayet etti. Talebeleri de; hocaları İbn-i Şireveyh gibi, yalnız Allahü Teâlâ nın rızasını kazanmaya gayret ettiler. İnsanları, Cehennem ateşinden kurtarmaya çalıştılar.
Birçok kıymetli eser yazdı. Bunlardan Mehasinü'ş-şeraive'l-İslam'ı meşhurdur.
