Hanefî mezhebi fıkıh âlimi, edip ve şair. İsmi Ali bin Sudun el-Beşbugavî el Kahirî olup künyesi Ebü'l-Hasan'dır. 810 (m. 1407)'de Kahire'de doğdu. 868 (m. 1464) senesi Recep ayında Şam'da vefat etti. Feradis Kabristanı'na defnedildi.
Kahire'de büyüdü. Okuyup yazma çağına gelince önce Kur'an-ı Kerim'i okumasını öğrendi. Kur'an-ı Kerim ile ilgili ilimleri Şihabeddin Nu'manî'den tahsil etti. Daha sonra diğer dinî ilimleri tahsil etmeye başladı. Kenz kitabını ezberledi. Sa'deddin Deyrî'nin de aralarında bulunduğu bir grup âlimin huzurunda Kenz ve Akidetü'n-Nesefî kitaplarını okudu. Celaleddin el-Hısnî, Şihabeddin Ebşitî ve Şihabeddin Havvas'tan aruz ilmini okudu. Vasıtî ve Zeyneddin Zerkeşî'den hadis-i şerif dinledi. Hatta Sahih-i Müslim ve daha başka hadis kitaplarındaki hadis-i şerifleri dinledi. Zamanının âlimlerinin derslerine devam ederek, çeşitli ilimlerde hayli bilgi sahibi oldu. Birkaç defa hacca gitti. Bazı savaşlara katıldı. Değişik zamanlarda çeşitli camilerde imamlık vazifesinde bulundu. Müslümanların ibadetlerini yapmalarında onlara yardımcı oldu. Edebiyat ilmiyle de meşgul oldu. Bu ilme karşı merakı ve kabiliyeti fazla olduğundan, kısa zamanda meşhur oldu.
Şemseddin Sehavî der ki: “Ben ondan, 853 (m. 1449) senesinde bazı şiirler yazdım. Bir söylediğini, başka bir yerde söylemezdi. Edebiyat sahasındaki şöhreti her tarafa yayıldı. Zarif kimseler onun divanını öğrenmek hususunda birbirleriyle yarış ederlerdi.” Ömrünün sonuna doğru Şam'a gitti ve orada vefat etti.
Eserleri: Nüzhetü'n-Nüfus: British Museum'da Or. No: 6517'de ve Süleymaniye Kütüphanesi Aşir Efendi Kısmı No: 931'de vardır ve Kurretü'n-nazır ve Nüzhetü'l-Hatır eserleri yanında bir Divan'ı vardır.
