Malikî mezhebi âlimlerinden. Usul ve Arabî ilimleri çok iyi bilirdi. İsmi Ahmed bin Muhammed bin Muhammed bin Muhammed bin Ataullah İskenderanî'dir. Aslen Tlemsan'ın köylerinden Tenes'tendir. Sahabe-i Kiramdan Zübeyr bin Avvam'ın soyundan olduğu da söylenir. 740 (m. 1339)'da İskenderiyye'de doğdu. 801 (m. 1399) senesi Ramazan ayında Kahire'de vefat etti.
Önce kendi memleketinde ilim öğrendi. Zamanının meşhur âlimlerinin derslerine devam etti. Çeşitli ilimlerle uzun zaman meşgul oldu. Bilhassa Arap dili ve edebiyatında çok fazla bilgi sahibiydi. Meşhur nahiv kitaplarına şerhler yazdı. 781 (m. 1379) senesinde memleketinde kadılık yaptı.
İbnü't-Tenesî'nin yazdığı Şerhu't-Teshil adlı eserin kapak sayfası.
Bazı sebeplerle bu vazifeden ayrılıp birkaç defa tekrar aynı vazifeye tayin edildi. Daha sonra Kahire'ye geldi. Burada ilmi ve faziletleri yayılarak meşhur oldu. Haşiyetü'l-müdevvene kitabının sahibi İmam-ı Ebu Mehdi Vannugî ve İbnü't-Tenesî'den ilim öğrenen âlimlerdendir. 794 (m. 1392) senesinde Kahire'de Malikî kadılığına tayin edildi. Çocuklarını ve ailesini de buraya getirdi.
Çok akıllı ve zekiydi. Ticaretle de uğraşırdı. Bu vesile ile çok zengin oldu, malı mülkü çoğaldı. Makam ve mevkide gözü yoktu. Ancak ehli olmayanların kadılık makamına geçmemesi ve insanlara hizmet etmek niyetiyle vazife aldı. Herkesle çok iyi geçinir, herkes de onu severdi. İyi kalbli ve iffet sahibiydi.
Dinin emir ve yasaklarına uymaya çok dikkat ederdi. Az ve öz konuşur, lüzumsuz yere konuşmazdı. Hiçbir kimseyi sözleri ve hareketleri ile üzdüğü görülmedi. Kadılığı zamanında herkes emniyet ve huzur içinde yaşadı. İnsanlar onun kıymetini ölünce anladılar. Vefat ettiğinde, yerine kadı olarak İbn-i Haldun getirildi.
Eserleri daha ziyade Arap dili ve edebiyatına dair olup bazıları şunlardır:
1- Şerhu't-Teshil, 2- Şerhu Muhtasarı İbn-i Hacib, 3- Şerhü'l-Kafiye li İbn-i Hacib, 4- Tekmilü'l-makasıd li İbn-i Malik.
