Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Muhammed bin Ahmed bin İsa bin Rıdvan el-Kalyubî el-Askalanî el-Mısrî'dir. İsminin Ahmed olduğu da kaynak eserlerde zikredilmektedir. Lakabı Kadı Fethüddin idi. Babasının lakabı Kemaleddin, dedesinin ise Ziyaeddin'dir. Dedesi ve babası da büyük âlimlerdendiler. Kendisi “Kalyubî” nisbeti ile meşhur oldu. Babası da “İbn-i Kalyubî” diye meşhur olmuştur. Doğum tarihi bilinmemektedir.
Fıkıh ilmini babasından öğrendi. Fıkıh ve edebiyat ilimlerinde pek mütehassıs bir âlimdi. Önce Üşmum kadı yardımcılığı vazifesinde bulundu. Sonra Üşmum kadılığına tayin edildi. Daha sonra Ebyar kadılığına getirildi. Son olarak da Safed kadılığı yaptı. Bir müddet sonra oradan ayrılıp Mısır'a döndü. Orada başına birçok sıkıntılar geldi. 725 (m. 1325) senesi Cemaziyelahir ayında vefat etti.
Fıkıh ve edebiyat ilimlerinde çok meşhur olan Kalyubî, Irak'a elçi olarak da gönderilmişti. Şiirleri meşhur olup çok güzeldir. O, salih ve dindar bir zattı. Zeki ve cömertti.
Necmeddin Kamulî'nin yazdığı Tuhfetü't-talib adlı eserinin kapak sayfası (sağda) Eserin British Museum No: 1880'de kayıtlı yazma nüshasının ilk sayfası (ortada) Beşinci mukaddimenin ilk sayfası (solda).
