Şafiî mezhebindeki hadis ve fıkıh âlimlerinden. İsmi, Nasr bin İbrahim bin Nasr bin İbrahim ibni Davud el-Makdisî en-Nabilisî ed-Dımaşkî olup; künyesi, Ebü'l-Feth'tir. İbn-i Ebu Hafız diye bilinip, Şeyh Ebu Nasr lakabıyla meşhur olmuştur. 407 (m. 1016) senesinde Nablus'ta doğdu. İlim tahsili için Sur, Diyarbakır, Dımaşk ve daha başka yerlere seyahatler yaptı. Kıymetli kitaplar yazdı ve birçok âlim de kendisinden istifade etti. 490 (m. 1096) senesinde, Muharrem ayının dokuzunda, Salı günü Dımaşk'ta vefat etti. Cenaze namazına birçok kimse katılmış olduğundan, defni uzun sürmüş ve Hazreti Muaviye'nin kabrinin yanına Babü's-sagîr mezarlığına defnedilmiştir. Yedi gece, her gecede yirmi hatim olmak üzere, ruhuna Kur'an-ı Kerim okunmuştur. Halen kabrini birçok kimse ziyaret edip, onu vasıta kılarak Allahü tealaya dua etmektedirler.
Ebu Nasr Sur'da İmam-ı Süleym'den, Diyarbakır'da Muhammed bin Beyan el-Kazerunî'den fıkıh ilmini öğrenmiştir. Sonra Beytü'l-makdis'te bir müddet daha ilim öğrenmiş ve yine Sur şehrine geri döndüğünde, on sene burada talebeye ders vermiştir. Burada temiz itikatlı Müslümanların yanında Eshab-ı Kiram düşmanı kimseler de bulunuyordu. Uzun müddet bunlarla mücadele etmiş, Ehl-i Sünnet itikadını korumuş ve yaymıştır. Daha sonra Dımaşk'a gelmiş, burada dokuz sene kalmış ve bu zaman zarfında hadis-i şerif rivayetinde bulunmuş, fetva vermiş ve ders okutmuştur. İmam-ı Gazalî Dımaşk'a geldiğinde, onunla görüşmüş ve ondan da istifade etmiştir. Ayrıca Abdurrahman bin et-Tubeyz, Ali bin Simsar, Muhammed bin Avf el-Mizzî, İbn-i Selvan, Muhammed bin Yahya, Ebu Ali el-Ahvazî, Gazze'de Muhammed bin Ca'fer el-Mimasî, Amid'de Hibetullah bin Selame ve daha birçok âlimden ilim almıştır. Bu meclislerde, hadis-i şerif yazıp rivayette bulunmuştur. Kendisinden de; kendi hocası Ebu Bekr el-Hatib, Ebu Kasım en-Nesib, Ebü'l-Fadl Yahya bin Ali, Cemalü'l-İslam Ebü'l-Hasan es-Sülemî, Ebü'l-Feth Nasrullah el-Missisî, Ebu Ya'lâ Hamza bin el-Hububî ve daha başkaları rivayette bulunmuştur.
Makdisî, Selef-i salihîn'in yolunda, züht ve takva üzere yaşamıştır. İhtiyacından fazla olan dünya malından kaçınmış, fazlasını tasadduk etmiştir. Nablus'tan kendisine azık olarak gelen hediye erzakları almamış, kimseden bir şey kabul etmemiş, fakirlik içinde yaşamıştır. Bütün vakitleri, hayırlı amel, makbul olan ibadet ve ilim neşriyle geçmiştir.
Hafız ibni Asakir anlatır: “Kendisiyle görüşüp sohbet edenlerin; “Şayet fakih Makdisî, Selef-i salihîn'le kıyaslansa, derecesi onlara yakın olurdu. Fakat Selef-i salihîn, önce yaşaması sebebiyle ondan üstün gelirdi.” diye söylediklerini işittim. Ve yine şöyle anlattılar: “Birgün, Tacü'ddevle Tutuş onu ziyarete geldi. Makdisî hazretlerinin El-Hüccetü alâ Tariki'l Mehacceti adlı el yazması eserinin ilk iki sayfası. Eserin bilinen tek nüshası Mısır Milli Kütüphanesi 31184 Hadis 1295 numarada kayıtlıdır. Ebu Nasr onun için ayağa kalkmadı. Sultan ona, sultanlar için sarf edilecek helal mallardan sordu. Fakih Makdisî; “Cizye malıdır.” dedi. Sultan, oradan ayrıldı ve ona bir miktar mal gönderip; “Bu cizye malındandır, onu arkadaşların arasında taksim et.” dedi. Makdisî bu malı kabul etmedi ve; “Bizim bunlara ihtiyacımız yok.” dedi. Malı getiren elçi gidince, Ebü'l-Feth Nasrullah bin Muhammed, Makdisî'yi kınadı ve ona; “Sen bizim o mala olan ihtiyacımızı biliyordun. Şayet onu kabul edip de aramızda dağıtsaydın iyi olurdu.” dedi. Makdisî; “Elden kaçırdığın bir şeye karşı sabırlı ol (arkasından üzülme). Bir zaman gelir ki, dünya malından düşündüğün (arzu ettiğin) ve sana yetecek olanı sana gelir.” buyurdu.
Şam'da Hazreti Muaviye'nin türbesi ve çevresindeki çok eski tarihli kabirler. Dımaşk'ta vefat eden Makdisî, Babüssagir Kabristanı'nda Hazreti Muaviye'nin kabrinin yanına defnedilmiştir.
Eserleri: Makdisî birçok kıymetli eserler telif etmiştir. Bazıları şunlardır:
1- El-intihabü'd-Dımaşkî fi'l-mezheb: On cilt kadar büyük bir eserdir.
2- El-Hüccetü alâ Tariki'l-Mehacceti,
3- Kitabü't-tehzib: On cilttir. Bu iki kitap, Şafiî fıkhının füruu hakkındadır.
4- Kitabü'l-Kafî,
5- Tahrimü nikâhi'l-Mut'a,
6- “Şerhü'l-işaret” elletî sannefeha Süleym er-Razî,
7- Kitabü'l-maksud fi'l-füru,
8- Menakıbü'l-İmamı'ş-Şafiî,
9- Emalî,
10- Hikayetü Hısan.
