Tefsir ve Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden. Künyesi Ebü'l-Abbas el-Mukrî, lakabı Şihabeddin olup “Ahmed es-Semin” ismiyle tanınmıştır. Fıkıh, kıraat, nahiv ve edebiyat ilimlerinde de âlimdi. Aslen Halepli olup doğum tarihi bilinmemektedir. 756 (m. 1355) senesinde sonradan yerleştiği Kahire'de vefat etti.
Nahiv ilmini Ebu Hayyan'dan, kıraat ilmini İbni's-Saig'den öğrendi. Yunus ed-Debbusî'den de hadis-i şerif dinledi. İbn-i Tulun Camii'nde kıraat ve nahiv dersleri müderrisliği, evkaf nazırlığı ve diğer bazı vazifeler yaptı.
Eserleri: 1- Tefsirü'l-Kur'an: Yirmi cilttir. 2- İ'rabü'l-Kur'an: Bu eserine “Ed-Dürerü'l-masun” adını da vermiştir. 3- İbn-i Malik'in nahiv ilmine dair “Tekmiletü'l-makasıd” adlı eserine ve “Teshilü'l-fevaid” adlı esere şerh yazmıştır. 4- “El-Ikdü'n-Nadid fî Şerhi'l-Kasid”: Bu eseri kıraat ilmine dair olup İmam-ı Şatıbî'nin bu husustaki eserinin şerhidir. 5- “El-Kavlü'l-veciz fî ahkâmü'l-kitabi'l-aziz”, 6- “Umdetü'l-huffaz”.
