İsrail

İsrail''le ilişkilerimiz gerildi. Ağız alışkanlığı herkesin ilk sorduğu soru, "bu işin sonu nerede biter?" oluyor.

Bir dizideki sahneden rahatsız olmuşlar. Rahatsızlıklarını bildirmek için büyükelçimizi çağırmışlar.

Mışlardan sonrası görüntülü, kayıtlarda var: Diplomatik teamüllere aykırı olarak elçimize hakaret etmişler.

Alçak bir kanepede oturtmuşlar.

Kapıda bekletmişler. vs. vs...

Biz de (dün) akşama kadar özür gelmezse elçimizi çekeceğimizi söylemişiz.

Cahil, cesur olur. Yıllardır bölgeyi tanıyan, izleyen, dengeleri bilen adamların afaki bulacakları bir şey söylemek istiyorum. Bu işin sonu da çok iyi biter.

İsrail kurulduğundan beri nöbetçi kulübesinde gibi yaşıyor. Hep diken üstünde. Amerika için de onları orada tutmak bir külfet hâline geldi.

Bu işin sonu yok. Çözümü de ancak, Türkiye''nin başını çekeceği, muhtemelen içinde Mısır''ın, Lübnan''ın, Suriye''nin, Irak''ın yer alacağı belki başlangıçta bir güvenlik paktı..İlerleyen yıllarda bir konfederasyona dönüşecek olan yapının belli şartlar karşılığında İsrail''i de içine almasıyla sağlanır.

Hem İsrail paranoyaya dönüşen güvenlik endişelerinden kurtulur hem de bölge ülkeleri huzura kavuşur.

Bu huzurdan kim rahatsız olur.. En başta İngiltere..Diğer AB ileri gelenleri..Kim rahatlar? ABD, Rusya..

Çalışmalar birkaç şantiyede birden yürütülüyor. Hem komşularla ilişkiler geliştiriliyor hem içerideki yapı bu yeni düzene ayak uydurabilecek hâle getiriliyor.

....

Bu yapı bugünden yarına olabilecek iş değil..Zaman alır. Bu süreçte alışık olduğumuz rutin işler ilişkiler devam eder.

İpler gerilir, gevşer.

Kriz çıkar.

İlişkiler dondurulur, yumuşar vs.

Önemli olan sonunun nereye varacağıdır.

Bizde başlayıp bizde bitecek bir iş değil. Bizim işlere bizden daha çok kafa yoranlar var.

Bu organizasyon bittiği zaman bizde daha çok nemalanacak olanlar var.

Kaybedecek olanlar var.

Onun için dert edilecek konu olarak görmüyorum.

Belki ara sıra iç kamuoyunu onore edecek işler yapmak gerekir ki, zaten tıkanma oldukça yapılıyor.