İlim, erenler ve Yunus Emre

Hazret-i Lokman, oğluna buyurdu ki: (Âlimlerle otur, hikmet sahiplerinin sözlerini dinle! Allahü teâlâ, bahar yağmuru ile toprağa hayat verdiği gibi, ölü kalbleri hikmet nurları ile diriltir.) İlim, cennete giden bir yol, gurbette arkadaş, yalnızlıkta sırdaştır. İlim, iki cihanda kurtuluş, düşmana karşı siperdir. İnsan için hayâ, gözler için ziyadır. İlim öğrenmek ve öğretmek çok önemlidir. Hadis-i şerifte, (İlimden bir mesele öğrenmek, dünyadaki her şeyden kıymetlidir.) buyuruldu. Bir talebenin, ilim öğrenebilmesi ve doğru yolu bulabilmesi için, bir öğreticiye ihtiyacı vardır. Çünkü hadis-i şerifte, (İlim üstaddan öğrenilir) buyuruldu. Demek ki, bir öğreticiye ihtiyaç vardır. Rehberi olmayana, şeytan rehber olur. Şeytan rehber olunca da, kendisine tâbi olanı uçurumdan uçuruma atar. Muhafız ve rehbersiz çöl yollarına çıkan, kendini tehlikeye atmış olur. Onun sonu, sahipsiz yetişen bir ağacın hâline benzer. Ağaç, bakıp sulayan olmazsa, çabucak kurumaya mahkûmdur. Hatta bu ağaç, imkân bulup büyüse de, aşılanmamış, bakılmamış olduğu için iyi meyve vermez. Bundan dolayı talebenin dayanağı da öğretmenidir. Bu öğretmene üstad denmiş, hoca denmiş, mürşid denmiştir. Yunus Emre de er veya erenler tabirini kullanmaktadır: Erenlerin sohbeti, ele giresi değil. Sohbete kavuşanlar, mahrum kalası

değil. Bulmak için bir eri, gezmek gerek çok

yeri,

Sarraf tanır cevheri, herkes bilesi

değil. Akıp duran pınara, yanına testi kona, Kırk yıl orada dura, kendi dolası değil.

Ten fânidir can ölmez, giderse geri

gelmez Ölür ise ten ölür, canlar ölesi değil. Sohbetle parlar iman, talip kazanır

irfan. İnsanı ârif yapan, fesi, hırkası değil. Gönülde cevher yoksa, yüzbin kitap

okusa Haktan medet olmasa nasip olası

değil. Önce doğru iman et, haramlardan

elin çek Ruha gıdadır sohbet, herkes bulası

değil! Yârin gönlü bir sırça, kırmayasın

sakın ha, Eğer sırça kırılsa, bütün olası değil. Yunus hiç oyalanma, azığını hazırla Gelen gider dünyaya, bâkî kalası

değil. º º º

Nasipmiş âşık oldum erene ermek ile Hakkı, gerçeği buldum ben eri

görmek ile. Çok şükür ere erdim erde buldum

maksadı Bulunmazmış taşradan herkese

sormak ile. Her nereye baktımsa orada er oturur Yükseldim ben yüzümü yerlere

sürmek ile. Beni gören insanlar, on para etmez

derdi, Şimdi çokları beni gösterir parmak ile. Gölde bir damla idim, kıldı erenler

nazar Koskoca deniz oldum dört yana

ırmak ile.