Su kuyruklarından içilebilir musluk suyuna İstanbul’un su serüveni

Yılların ihmalini telafi etmek için sıvanan kollar ilk olarak artık sağlık sorunlarına da neden olacak düzeye ulaşan büyük susuzluğa çare olmalıydı.

Takvimler 1994’ün 27 Mart’ını gösterdiğinde başlayan uzun maraton önce İstanbul’un sonra Türkiye’nin talihini değiştirdi. Ve İstanbul halkı bu böyle gitmez dedi ve kararını verdi. Su temini için hiçbir önlem alınmadan gelinmişti 90’lı yıllara. İstanbul sadece Yağmur sularının doldurduğu barajlara bağımlıydı ve hiçbir yatırım yapılmamıştı. Oysa şehir büyüyor su ihtiyacı artıyordu. Halk mahalleye gelen tankerlerden, sokak ve cami çeşmelerinden bidonlarla su taşıyordu. Hızla ilk adım atıldı ve Istıranca baraj projesiyle kısa vadede bir rahatlama sağlandı. Ardından peş peşe geldi büyük yatırımlar geldi. 16 arıtma tesisi, 98 su deposu, 110 terfi merkezi, dağlar delindi, barajlar kuruldu. O günden bu günlere içme suyu ihtiyacını kesintisiz karşılamak için tam 224 tesis açıldı.

Türkiye’nin en doğusu ve en batısı arasındaki mesafenin 3 katı uzunluğunda içme suyu hattı döşendi. Su sıkıntısıyla anılan İstanbul’a dağları delerek su getirdik; İstanbulluları susuz bırakmadık. Melen Projesinin 1. aşamasıyla İstanbul’a yıllık 268 milyon m2 su teminini sağladık. 145 km uzunluğundaki 2. aşamasıyla da İstanbul’u yıllık 307 milyon m2 ilave su kaynağına kavuşturduk. Melen Sistemi’nden alınan su miktarı yılda 575 milyon m3’e ulaştı. İstanbul'un 2071’e kadarki su ihtiyacı şimdiden hazır!