İslam âleminde Eshab-ı Kiram'dan sonra yetişen büyük âlimlerin en başında gelenlerinden. Ehl-i Sünnet'in reisi; amelde dört hak mezhep imamlarından birincisi ve Hanefî mezhebinin imamıdır. İsmi, Nu'man bin Sabit bin Zuta el-Kufî'dir. 80 (m. 699) senesinde Kufe'de doğmuş, 150 (m. 767)'de yetmiş yaşında iken Bağdat'da şehit olmuştur. Lakabı İmam-ı A'zam; künyesi Ebu Hanife'dir. “Ebu” baba demektir. Ebu Hanife'ye bu künyenin verilişi, Hanife adında bir kızı olduğundan değildir. Bel kuşağında, Irak'ta hanife denilen bir hokka taşıyıp, işittiği hadis-i şerifleri yazdığı veya doğru itikadı (hanifliği) sonraki nesillere ulaştırıp bir bakıma haniflerin manevî babası olduğu için bu künye ile anılmıştır.