Suriyeliler yeni yılda 'bombasız' hayat kurmak istiyorlar

İdlibli Zehra Halid el-Omar hayalinin “normal bir ev, eğitim göreceği okul" olduğunu söylerken, bombardımanda sağ elini kaybeden ve yüzü yanan Ahmet "Yanıkların izlerinin silinmesini istiyorum" dedi. Meryem Nine ise "Eski hayatlarımıza dönelim yeter" diyor.

Yılmaz BİLGEN

İslam dünyası başta Suriye, Filistin, Myanmar, Yemen, Keşmir, Etiyopya, Sudan, Somali, Kamerun, Doğu Türkistan ve Mali olmak üzere yeni yıla katliam, çatışma ve savaşların gölgesinde girdi. Çatışmaların sürdüğü coğrafyalar arasında 10 yıldır devam eden Suriye savaşı ülkeyi kan gölüne çevirirken yüz binlerce insanın ölüm ve sürgününe sebep oldu. Gazetemiz, tarihin en büyük dramının yaşandığı Suriye’de sivillere 2022 yılından beklentilerini sordu. İdlibli 9 yaşındaki Zehra Halid el-Omar yeni yıldan tek beklentisinin yaşayabilecekleri normal bir ev, eğitim göreceği bir okul ve bombasız, kâbussuz hayal kurmak olduğunu söyledi.

Savaşın büyüttüğü çocuklardan 11 yaşındaki Ahmet’in dramı ise çok daha derin. Babası ve iki kız kardeşini bombardımanda şehit veren Zaher, annesi ile Türkiye sınırında düzensiz bir kampa sığınmış. Evlerini tamamen yıkan rejim bombardımanında ağır yaralanan ve sağ elini kaybeden Ahmet’in yüzünün sağ yanı da tamamen yanmış. Anne Badiya el-Mübarek, ilk anda "öldü" denilen çocuğu ile hayata tutunduğunu ve onun varlığının kendisi için büyük nimet olduğunu söylüyor.

9 yaşındaki Zehra Halid el-Omar yeni yıldan tek beklentisinin yaşayabilecekleri normal bir ev, eğitim göreceği bir okul ve bombasız, kâbussuz hayal kurmak olduğunu söyledi.

"AYNAYA BAKMAK İSTİYORUM"

Suriyeli savaş mağduru Ahmet’in 2022 yılından en büyük beklentisi yüzündeki yanığın izlerini silecek bir ameliyat imkânına kavuşmak ve aynaya bakabilmek. Tarlalarda günlük yevmiye karşılığında çalışan Badiya el-Mübarek, yaşadığı omurga rahatsızlığı nedeniyle kendisi de yatağa bağlı hâle bir hasta durumunda. Yeni yıla dair herhangi beklentileri olmadığını belirten Badiya el-Mübarek "Günleri, ayları takip etmiyoruz. Bu şartlarda yeni gün ya da yeni yılın da anlamı olmuyor. Tek duamız yeniden bir evimizin, ocağımızın olması" diyor. Badiya el-Bereket’in en büyük üzüntüsü çocuğunun görünümü dolayısı ile yaşadığı sorunlar ve arkadaşlarının bu sebeple onunla oynamaması.

"ÇOK YORULDUK"

Srakıp kırsalı Umm Hasan köyünde konuştuğumuz bir diğer isim ise 70 yaşındaki Meryem Rahhal oldu. Yeni yıldan en büyük beklentilerinin yeniden eski hayatlarına dönmek olduğunu söyleyen Meryem nine "Ümitlerimiz eridi. Yaşlısı, genci, kadını, erkeği ile hepimiz çok yorulduk. Yazın sıcaklarla kışın soğuklarla boğuşuyoruz. Yağan her yağmurda çadırlarımız bataklığa dönüyor. Bir tek oğlum var o da çöpten naylon ve karton eşyalar toplayarak bize ekmek getirmeye çalışıyor" dedi.

70 yaşındaki Meryem Rahhal “Yırtık çadırda ölümü bekliyoruz” dedi.

"İBRET ALIN"

"Bir zamanlar güzel bir hayatımız vardı. Şimdi kimsesiz zavallı duruma düştük" diyen Meryem Rahhal "Bizim durumuzdan ibret alın" çağrısı yaptı. Eşi ile yaşadığı güzel günleri özlemle anan Meryem Nine "Yağmurlu ve soğuk bir gecede donmak üzere olan küçük bir köpek yavrusu çadırımıza girip eşiğe oturdu. Aslında bizim durumumuz da ondan farksızdı. Yırtık çadırda ölümü bekliyoruz. Başka yerlerde insanlar yılbaşı heyecanı yaşıyor. Ne olur acı çeken insanları unutmayın" diye konuştu.