Birleşmiş Milletler 'Kara Kıta'da da çuvalladı

Mezarı olmayan mezarlık şehir Mogadişu'da "Yiyecek bulan yaşar, bulamayan Türk'ün yanına koşar" düşüncesi hakim.

OSMAN SAĞIRLI-TÜRKİYE GAZETESİ
Halk, 24 yılda 55 milyar dolar para toplayan BM'nin yapamadığını 400-500 milyon dolarla Türkiye'nin 3 yılda nasıl yaptığını soruyor.

Türkiye'nin yaptırdığı havalimanı terminali henüz açılmamış... Kara düzen alışkanlıklar sürüyor. Görevli önündeki bilgisayara rağmen bütün işlemini kağıt kalemle yapmakta ısrar edince kuyruk yılan gibi kıvrım kıvrım uzanıyor. Bir tarafta 'watani' diğer tarafta 'ajnabi' yazan pasaport bankolarının biri için sıraya girmem gerek. Vatandaş değilim, ecnebi hiç değilim. İkilemde kalıyorum. "Abi gal gal" nidalarıyla yanıma koşturan Kızılay üniformalı bir genç, pasaportumu kaptığı gibi içeri odalardan birine giriyor. 5 dakika sonra 'ehlen yallah' diyerek kapı dışarı ediyor. "Ey ahali ne olacak Somali'nin hali pür melali" diyerek yaptığım haberlerin üzerinden 3.5 sene geçmiş, tekrar Mogadişu'dayım... Hava sıcak mı sıcak, tozu da cabası. Havalimanı çıkışında "Türki Türki" sesleri yükseliyor. Memleketteki tek beyazlar, Türk olunca her beyaz "Türki" diye anılıyor. Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın ziyaretinden 1 gün önce Eş Şebab'ın üstlendiği Türk heyetine yönelik saldırının ardından kapı ağırlıkları birkaç yüz kilo olan zırhlı araçlardan birine gitmek üzere misafiri olduğum Kızılay ekibiyle hareket ediyoruz. Havalimanından şehre giden yollar, Erdoğan'ın ziyareti dolayısıyla Türk bayrakları ile donatılmış. Duvarlarında binlerce mermi, roket izi ile kevgire dönmüş binalar Mogadişu'nun 21 yıllık iç savaşta ne kadar yorgun düştüğünün canlı tanığı. Yol üstündeki askerî barikatlar, Afrika Birliği'nin çoğunluğu gayrimüslim askerlerinin kontrolünde. Türkiye'nin şehir merkezine yaptığı 23 kilometrelik asfaltın neredeyse her santimetrekaresini güvenlik gerekçesiyle barikatlarla donatmışlar. Geleni geçeni durdurup sorguluyorlar. Her seferinde mini bir diplomasi devreye giriyor. Meramını anlatman asgari 5 dakika. Peki bu kadar güvenliğe rağmen Türk görevlilerin kaldığı otele saldırı nasıl olur? Cevap, Somalili şoförden: "Eş Şebab, bölgedeki üst rütbeli polis ve askerleri satın almış. Tespit edildi, hepsi gözaltında."


Kızılay'ın içinde onlarca kamyon, parke taşı ve yer altı borusu ürettiği tesislerle yardım depolarında onlarca görevli; 300'den fazla işçi hizmet veriyor. Merkez binada; Türk Kızılayı Genel Başkan Yardımcısı Nihat Adıgüzel, Genel Sekreter Yardımcısı Kemal Akar, Yönetim Kurulu Üyesi İsmail Hakkı Turunç, Denetim Kurulu Başkanı Prof. Dr. Turan Aslan, Başkan Yardımcısı Hasan Karahan, Genel Müdür Dr. Mehmet Güllüoğlu ve Genel Müdür Yardımcısı Mintez Şimşek'ten oluşan Kızılay heyeti, Somali'deki çalışmalar hakkında bilgi veriyor. Daha sonra yardım çalışmaları yerinde görmek için bir tur düzenleniyor. İkindiye doğru kıvrandığımı görünce mültecilerin sığındığı ücra köşelerdeki kamplara gitmem için bir araç tahsis ediliyor. Kızılaycılar yanıma küçük (!) bir koruma ordusu veriyor. Elleri tetikteki korumalar trafik tıkanınca ıslık çalıyor, bağırıp çağırıp yolu açıyor. Hassas noktalarda araçtan inip namluları sağa sola çeviriyorlar. Her kavşakta aynı ritüel. Şehrin her mahallesi kah tenekeden, kah kağıttan yapılmış derme çatma barakalarla dolu. Şoför; Waaberi, Afgooye Yolu, Dagmada, Yakşid, Cezire ve Medina mahallesindeki kamplardan birkaçını gezebileceğimizi söylüyor. İlk adres Dagmada... Kampın kesif kokusu kısa sürede aracın içini kaplıyor. Kapıların açılmasıyla da Afrika'nın sinek ordusu bedenimize seferler düzenliyor. Açık havada bile havasız kalan çadırlar, aynen bıraktığım gibi. Metrekareye 3-4 çocuğun düştüğü, günü tek öğünlük darıyla geçiren sefil hayatlar, işte yine karşımda. Kara yüzlü, kömür gözlü yarı çıplak çocuklar kampta yardım dağıtacağımızı zannedip bir anda çadırları ayağa kaldırıyor. Attığım her adıma senkronize geri geri giden uzunca bir kuyruk oluşuyor. "Esselamu aleyküm" diyen, dokunmak isteyen garibanları ikazlarıma rağmen etrafımdaki güvenlikçiler dağıtıyor. Bir iki çul, üç beş kap kaçaktan oluşan çadırlar Waaberi, Yakşid kamplarının da değişmez görüntüsü. Yaşadığı onlarca yıllık savaş ve açlık sonrası milyonları kaybeden Somali'de bir mezarlık bile yok. İç savaştakiler öldükleri binaların, kamptakiler ise salgın hastalık korkusuyla çöle gömülmüş. Peki ya eski mezarlar? Her zaman olduğu gibi Vehhabi görüşlü militanların hışmına uğramış. Güneşin batmasıyla birlikte Mogadişu'nun arka sokakları karanlığa gömülüyor. Biz de kampa dönüyoruz. Zira burada en önemli kural: Gece sokağa çıkanın canı çıkar!..


1 MİLYONDAN FAZLA İNSAN TEHLİKEDE
Birleşmiş Milletler bu sene de kıtlık