Tip­ten kay­bet­mek

Sos­yal i­liş­ki­ler ve sen­di­ka­cı­lık uz­ma­nı P­rof. Je­an-F­ran­ço­is A­ma­di­e­u, "in­san ha­ya­tın­da, dış gö­rü­nü­şün et­ki­si ne­dir?" so­ru­su­nun ce­va­bı­nı a­ra­mış: ­Fi­zi­ği düz­gün o­lan in­san­lar, top­lum­sal ve mes­lekî ha­yat­ta, "di­ğer­le­rin­den" (ya­ni gü­zel ve­ya ya­kı­şık­lı ol­ma­yan­lar­dan) da­ha ba­sa­rı­lı o­lur­lar. "Gö­rü­nü­şe i­ti­bar" da­ha a­na­o­ku­lun­dan baş­lar. Far­kın­da ol­ma­dan, a­na­o­ku­lun­da­ki öğ­ret­men, gü­zel, se­vim­li ço­cuk­la da­ha ya­kın­dan il­gi­le­nir. ­Ya­ra­maz­lık­la­rı­na da­ha ko­lay kat­la­nır.

Ay­rı­ca, gü­zel-­se­vim­li ço­cuk da, çir­kin-­se­vim­si­ze na­za­ran da­ha çok ken­di­ne gü­ve­ne­ce­ği i­çin, öğ­ret­me­nin bek­len­ti­si­ne uy­gun dav­ra­nır.

­Bi­zi biz ya­pan, baş­ka­la­rı­nın ba­kı­şı­dır. ­Da­ha son­ra, ço­cuk­la­rın o­kul­da­ki ba­şa­rı­la­rı da "ken­di­ni sev­dir­me" ye­te­ne­ğin­den ve dış gö­rü­nüş­ten et­ki­le­ne­cek­tir.

­Ders­le­rin­de­ki ba­şa­rı­nın ve­ya ba­şa­rı­sız­lı­ğın % 20 i­la 40''ı, öğ­ren­ci­nin fi­zi­ğin­den kay­nak­la­nır. ­Ya­ni "ti­pi­ne gö­re not ver­mek" zan­ne­dil­di­ğin­den çok da­ha yay­gın­dır. İş ha­ya­tın­da da ay­nı ku­ral iş­ler. Me­se­la, iş baş­vu­ru­su ya­par­ken, ni­ye fo­toğ­raf is­ter­ler? ­Kö­tü ni­yet ol­ma­sa da, bu bi­le bir ay­rım­cı­lık­tır... İş gö­rüş­me­sin­de de de­vam e­der. Her­kes bi­lir ki "ilk in­ti­ba" çok ö­nem­li­dir. Ve ilk in­ti­ba da in­sa­nın fi­zi­ği i­le il­gi­li­dir.

İ­le­ti­şi­min % 65''i­nin gör­sel ol­du­ğu söy­le­nir.

İ­ki A­me­ri­ka­lı uz­ma­nın a­raş­tır­ma­sı­na gö­re, bir in­sa­nın ü­ze­rin­de o­luş­tur­du­ğu­muz et­ki­nin % 55''i yü­zü­müz­den, % 38''i se­si­miz­den, Sa­de­ce % 7''si söy­le­dik­le­ri­miz­den kay­nak­la­nı­yor. ...

ABD''de ya­yın­la­nan bir a­raş­tır­ma­ya gö­re, çir­kin er­kek­le­rin ma­a­şı or­ta­la­ma­nın % 9 al­tın­da, ya­kı­şık­lı­la­rın ma­a­şı i­se or­ta­la­ma­nın % 5 üs­tün­de. Ka­dın­lar i­çin de ay­nı şey ge­çer­li. ABD''de, gü­zel­li­ğin "bir bu­çuk yıl yük­sek e­ği­tim" ye­ri­ne geç­ti­ği he­sap­lan­mış.

>> Düş­mek-çık­mak Meh­met Bar­las''tan bir ha­tı­ra: "Mil­li­yet''in Er­cü­ment Ka­ra­can''dan Ay­dın Do­ğan''a ge­çiş dö­ne­min­de Tu­ran Ay­tul, ga­ze­te­nin tek ka­rar mer­ke­zi ha­li­ne gel­miş, çok güç­len­miş­ti.

Tu­ran Ay­tul bir gün has­ta­lan­dı ve dok­tor­lar ame­li­yat ol­ma­sı ge­rek­ti­ği­ni söy­le­di­ler. Has­ta­ne­de zi­ya­ret et­ti­ğim za­man oda­sı tık­lım tık­lım do­luy­du. Oda­da­ki­ler ame­li­yat son­ra­sı Tu­ran Ay­tul''un ya­nın­da ara­la­rın­dan ki­min re­fa­kat­çi ola­rak ya­ta­ca­ğı­nın kav­ga­sı­nı ya­pı­yor­lar­dı. Tu­ran Ay­tul''un eşi­nin ko­ca­sı­na re­fa­kat­çi ol­ma­sı müm­kün gö­rün­mü­yor­du. Çün­kü ga­ze­te ça­lı­şan­la­rı, bu gö­re­vi kim­se­ye kap­tır­ma­ya ni­yet­li de­ğil­di­ler. Kı­sa sü­re son­ra Tu­ran Ay­tul gö­rev­den alın­dı. Ak­şam evi­ne git­ti­ğim­de ya­nın­da eşi ve bir­kaç ar­ka­da­şı var­dı. Has­ta­ne oda­sın­da re­fa­kat­çi ol­mak için bir­bir­le­ri ile ya­rı­şan­lar or­ta­da yok­tu."