Müslüman, zarif, kibar, temiz ve çevreci olmak zorunda

Allahü teala kusurlarımızı, noksanlarımızı, tembelliklerimizi günahlarımızı bağışlar ama kul hakkıyla gelmeyin buyuruyor huzuruma.

Efendim fabrika sahibisin gecenin bir vakti bacanda biriktirdiğin isi kurumu salabilirsin havaya. Böylece filtre enerji bedelinden yırtarsın paran kalır kasada. O karanlıkta bunu fark eden olmaz.
Ama mahşer günü seni meydana çıkarır o semtteki bütün astımlıların (Müslim, gayrimüslim) hesabını sorarlar. Bir anda binlerce davacı görürsün karşında.
Ya da arıtmaları çalıştırmadın, kimyasal atıkları salıverdin suya. Hiç kaçarı yok pulu bitmedik balıklar yapışacaktır yakana.
UYANIKLIK BUYSA?
Eskiden evi kendiniz yaptırırdınız. Bazı elektrikçiler uyanıktır, akılları sıra size kıyak yaparlar. İki kablo çeker birini saate bağlar, öbürünü sıva altından geçirir prizlere dağıtırlar. Bedava enerji, yak baba yak, hiçbir tehlikesi yok, kim nereden anlayacak?
Peki zaman geçti pişman oldun, bedelini ödemek istiyorsun ne kadarsa.
Ne yazık ki öyle bir şansın yok. Kaçaklar "kayıp enerji bedeli" olarak bütün şehre taksim edildi bile. Bir kişi olsa gider helalleşirsin. Onca insana nasıl ulaşacaksın İstanbul'da?
Diyelim benzin istasyonu işletiyorsun, pompa ayarlarıyla oynadın. Ya da ne bileyim tereyağına püre kattın, fıstık yerine bezelye, şeker yerine glikoz kullandın, yoğurdu jöle ile çoğalttın.
İyi de alan gitti, alan gitti nerede bulabilirsin bir daha?
NASIL HELALLEŞSEM ACABA?
Helalleşmek de kolay değil, tamam yüzümüz kızaracak ama burada kızarması ahirette kızarmasından iyidir her halükarda.
Şimdi muhatabını köşeye çeksen "hakkında şöyle şöyle konuştuk arkandan…"
Haydaa bu sefer kalbi kırılacak, al bir hak daha.
Peki bir şey isteyip de "yaa seni de yorduk hakkını helal et" deyip araya sıkıştırsak?
O da "ayıp ettin abi, lafı mı olur" dese meselâ?
Böyle kalabalığa getirip aldığımız helallikler, bizi kul hakkından kurtarır mı acaba?
Zor iş vesselam. En iyisi diline hakim olmak, gıybete hiiiç yanaşmamak.
Konuşana da pas vermemek kibarca susturmak.
GIYBET KANSER GİBİ
Mütedeyyin bir Müslümanın alkol alması, kumar oynaması, bar pavyon dolanması zor. O alemin de kendine göre raconu var, istesen de beceremezsin bu saatten sonra.
Ama gıybet…
Onu yapıyoruz işte. Üstümüze vazife gibi memleket kurtarıyoruz, politika dediğin başa bela.
Ya da filancanın iyiliğini düşünüyoruz, şöyle yaptı, böyle yapsa... O kadar da dedim oysa…
Sus gıybet etme!
Ama olmayan bir şeyi söylemiyorum ki?
Olan gıybet zaten, olmayan iftira!
Eğer arada maddi bir mesele olsa tazmin edersin, al gülüm ver gülüm, akçeli işler nispeten kolay.
Peki ya adam öldü? Varislerini arayacağız bu defa. Bulamadık, adına hayır hasenat yapıp bağışlayacağız ruhuna.
Bol bol tövbe edecek, aynı hataya düşmemek için dua edeceğiz. Allahtan yardım dileyeceğiz.
Müslüman sabah evden çıktığı andan itibaren dikkat edecek, başkalarının hakkına hukukuna.
YA SESSİZ DOSTLAR
Haydi insan neyse. Hayvanın hakkı daha zor.
Çok yüklemişsin, dövmüşsün, ezmişsin, yemini suyunu ihmal etmişsin. Hastalanmış götürmemişsin baytara.
Gönlünü alayım desen, alamazsın, ağzı var dili yok konuşmaz.
Mahşer meydanında dillenecek ama. Ya Rabbi bu kulun aç koydu susuz koydu, belimizde sopalar kırdı diyecek hakkını arayacak!
Diyelim birini yaraladın, hırpaladın. Tek o değil ki, çoluk çocuğu, yakınları da bizar oldular…
Hesap gününde iki yol çıkacak karşına, ya o şahıslar hakkını helal eder bağışlar, (ki ananın evladından kaçacağı günde zor ihtimal) ya da sevaplarını (namazlarını oruçlarını gece ibadetlerini) elinden alırlar. Yetmez günahlarını da yüklerler doğru çukura.
Şimdi söyleyin bunu bilen hırsız, uğursuz olabilir mi acaba?
Osmanlı 6 asır boyunca (sadece iki istisna var) el kesmediyse bundan.
Batılı seyyahlar çok anlatır filan çarşıda para kesemi unutmuşum, ertesi gün gittim baktım duruyor orada.
Bunlar İslam beldesinde şaşılacak şeyler değil ki.
Ya nasıl olacaktı başka?