"Cenazeyi defnedemiyoruz!"

Anadolu velilerinden Şah Süleyman Efendi'yi sevenlerden biri vefat etti bir gün.

Mevsim de kış ve soğuktu.

Cenaze hizmetleri yapıldı.

Sıra defnetmeye geldi.

Kabristana vardılar...

Ve kazmaya başladılar.

Ancak "su" çıktı altından...

Başka bir yeri kazdılar.

O yerden de "su" çıktı.

Velhasıl kabir için "kuru" bir yer bulamayıp defnedemediler cenazeyi.

Sonunda bu zata koşup;

"Hocam, çaresiz kaldık" dediler.

Mübarek zat sordu:

"Hayırdır, ne oldu?"

"Cenazeyi defnedemiyoruz."

"Neden?"

"Nereyi kazsak altından su çıkıyor."

Şah Süleyman Efendi, onlara kabristanda bir yer tarif edip sordu:

"Filân yeri kazdınız mı?"

"Kazdık hocam."

"Su çıktı mı altından?"

"Evet, orası da sulu."

Büyük veli;

"Orası sulu olmaması lâzım... Gidin bir daha kazın... Ümit ederim ki o yer kuru çıkar" buyurdu.

"Peki efendim" dediler.

Ve gidip orayı kazdılar.

Ama şaşırıp kaldılar!

Zira toprak kupkuruydu...

Hâlbuki bir gün önce kazmışlardı da "su" çıkmıştı altından...

Koşup cenazeyi getirdiler.

Ve o yere defnettiler...