"Koyunlar benim değil ki!"

Allah dostlarından Celalzade Mustafa Çelebi anlatıyor:

"Abdullah bin Ömer (radıyallahü anh), bir gün köle bir çobana rastladı. Çoban koyunları otlatıyordu.

Yanına yaklaştı.

Bir koyuna baktı.

Ve onu gösterip 'Şu koyunu bana sat' dedi.

Çoban:

'Koyunlar benim değil, satamam' dedi.

Abdullah bin Ömer:

'Sen sat, sahibi sorarsa kurt yedi dersin' buyurdu.

Yine 'Olmaz' dedi.

Koyunu satmadı.

Hikmetini sorunca:

'Allahü teâlâ her yerde hazır ve nazırdır. Sahibi görmese de O bizi görmektedir' dedi.

İbni Ömer hazretleri bu cevabı çok beğendi.

Çobanı sevdi.

'Aferin' dedi.

Sonra o çobanı ve o sürüyü sahibinden satın aldı. Çobanı da azat ederek, koyunları o gence hediye etti..."

? ? ?

Yine anlatır ki: "Îsa aleyhisselam, havarileriyle birlikte bir yere gidiyordu. Yolda bir köpek leşi gördüler.

Çok fena kokuyordu.

Havariler iğrendiler.

Hazret-i Îsa'ya:

'Çok pis, buradan uzaklaşalım' dediler.

Hazret-i Îsa:

'Ne kadar beyaz dişleri varmış' buyurdu.

Ona pis demedi.

Dişlerini söyledi..."