"Yâ İlâhi! Ümmetime selâmet ver"

Mahşer günü Hak teâlâ, meleklere "Cehennemi getirin!" diye emreder... Vazifeli melekler bu emri cehenneme bildirirler.

Cehennem sorar ki:

"Beni niçin çağırıyor?"

"Seninle kâfirlerin cezasını verecek. Sen bunun için yaratıldın" derler ve onu yetmiş bin zincirle tutup çekerler.

Sesi çok korkunçtur!

Sıcağı da pek çoktur.

Bir ara meleklerin ellerinden kurtulur. Gümbürtüsü ve şiddeti bir yıllık yoldan duyulur!

İnsanlar sorar ki:

"Bu ses nedir?"

"Cehennem, meleklerin elinden kurtulmuş, buraya geliyor!" denir.

İnsanlar bu defa;

"Eyvâah!" derler.

Ve oldukları yere yığılırlar! Peygamberlere bile korku gelir ve;

"Nefsî, nefsî!" derler.

Lâkin Peygamberimiz;

"Yâ Rabbî, ümmetime selâmet ver" diye niyaz eder... O anda cehennemden öyle korkunç sesler çıkar ki halk korkudan yüzleri üzerine kapaklanır!

Ümitleri tükenir...

Ve Allah'a yalvarırlar.

İşte o kritik anda Peygamber Efendimiz, aslan gibi ortaya çıkar ve Cehennemi durdurup "Git yerine!.. Tâ ki ehlin sana gelsinler" diye emreder.

Cehennem, hürmetle;

"Emrin başüstüne" der.

Ve oradan uzaklaşır...

Mahşer halkı sevinip "Ne merhametli bir Peygamber" derler.

31.10.2014