Kaydet
a- | +A

Türban yasağını tartışırken kullandığımız kelimelere bakın. Mutabakat veya geniş tabanlı uzlaşma. Karşılıklı anlayış ve hoşgörü. Cumhuriyetin kazanımları. Taviz. Rövanş. Bu iş olursa uzlaşma ile olur, deniliyor. Kiminle kim uzlaşacak? Problemin tarafları kim. Halk ise, halkın böyle bir problemi yok. Var mı yok mu, yahut halk ne düşünüyor..Çok hoşlanmadığımız bir şey ama bir referandum yapılsa muhtemelen sonuç 30-70 şeklinde çıkar. 20-80 bile olabilir. Yani halkın yüzde 80''i bu işi dert etmez, uğraşmayın, serbest bırakın der. Bu ihtimali doğru varsayarsak uzlaşma ile kastedilen taraflardan biri devlet oluyor. Devlet çok yuvarlak bir ifade ise anayasal kurumlar diyelim. Bizde anayasal kurumların halkıyla uzlaşması geleneği yoktur. ..... Yerli yersiz endişeler sıralanıyor. Bu endişelere yersizdir, demek kime düşer? Bu tip problemlerde pilot uygulama olur mu? Ne bileyim çok garip gelmeyecekse birkaç üniversitede deneme kabilinden serbest bırakılır, gidişata bakılır. Yer yerinden oynamazsa, kıyamet kopmazsa uygulamayı yaygınlaştırırsınız.

>> 30 YIL ÖNCE BUGÜN İki sene önce TRT''ye bir teklifte bulunmuştum. Nezaketen, yeni yayın döneminde bu öneriyi dikkate alacağız, gibi bir açıklama yaptılar ama arkası gelmedi. Israrlıyım. Her gün veya haftada birkaç gün, "30 sene önce bugün" başlığı altında 30-40 dakika o senin haberlerinden bir demet, varsa tartışma programlarından bir paragraf aktarın, demiştim. Özel kanalların bu kadar geçmişi olmadığı için bu hizmeti TRT''den beklemiştim.

Böyle bir program ilgi çekmesinin yanı sıra ibretlik de olur. 30 yıl öncesi de şart değil. 25 olur, 20 olur. 30 yaş altındakiler için özel kanalların arşivi de işe yarar. Onlar da 15 sene önce bugün programı yapabilirler.. O yıllarda neyi dert etmişiz, neleri tartışmışız onu görürüz. Sonra nasıl karara bağlamışız onu görürüz. Otuz yıldır tartıştığımız konulardaki tartışma üslubumuz değişmiş mi onu görürüz. Herkesin her gün bakması da şart değil, denk gelen şöyle bir gözatar, geçmişini hatırlar. Yeni nesiller de hep duydukları "eskiyi" görürler. Hep beraber ipuçları bulabiliriz. Çok dert ettiğimiz olmazsa olmaz, olursa kıyamet kopar dediğimiz birçok konu bugün çoğumuz için tatlı bir tebessüme sebeb oluyor. Ben zaman zaman bakınca o günkü duygularımla bugünkünü mukayese ettiğim zaman hayretler içinde kalıyorum. Anlatarak olmuyor. Görüntü lazım. Herkesin şöyle bir lise, üniversite, işe ilk başlama yıllarına dönmesi lazım.

ÖNE ÇIKANLAR