Huzur ortamı ne demek? İlk bakışta şöyle görünüyor: Herkesin dileği huzur, güven, barış, ortamı.. Sanki kaygıları da bunlar üzerine: Aman huzurumuz bozulmasın.. Hani problemli ailelerde aman huzur bozulmasın denilerek sineye çekilen şeyler vardır: Anne hep alttan alır, munis çocuk hep arada ezilir, dertler ve talepler hep ertelenir, gerekçe olarak da "tatsızlık çıkmasın, huzurumuz bozulmasın diye katlanıyorum" denilir. Böyle bir şey midir huzur? Vatandaş için nedir?
Size tahmininizi sorsalar en huzurlu ülke vatandaşlarını sıraya dizin deseler..İlk sıraya hangi ülkenin vatandaşını yazarsınız? Mesela ben ilk sıraya Türkmenistan''ı yazarım.. nedense bana öyle gelir..Adamların hiçbir derdi tasası yokmuş gibi.. Tartışma yok, hır gür yok..rejim kaygısı yok.. Azıcık aşım kaygısız başım gibi.. Sonra Hindistan''ı yazarım..Tamamen duygusal..Bu kriterle olacak iş değil ki milli gelirine, refahına, yoluna, suyuna, kısaca hayat standardına bakalım.. Sonra belki İsveç derim, ardından Norveç..Sonra da Amerika''yı sıraya korum.. Adam şu sebeple bu sebeple ülkesini terk etmek zorunda kalır..Buralar burnunda tüter..Anlatırken ah vatanım, der..Onun vatanım dediği nedir?
Huzurla kastettiğimiz şeyi ya bilmiyoruz ya da farklı şeyler söylüyoruz gibi geliyor bana. Zulüm de öyle..Sıradan birisine zulüm nedir, desen..Herhalde tv sahnelerinden medet umar..Birine yapılan işkence gibi anlar. Oysa bin türlüsü var zulmün. 70 sene aynı konuları tartışmak da zulümdür. Tek tip insan özlemi de zulümdür. Toplumu germek de zulümdür. ....... Bayramda, şenlikte, resmi tatillerde yazılı kağıtlardan okunan mesajlara bakın..Ne kadar kof, bıkkınlık veren, ruhsuz satırlar..En mülayiminde bile yasak savmayla beraber tehdit var. Gözümüz üstünüzde haaa, der gibi.. Bir insan aynı satırları bıkıp usanmadan tekrarlamayı nasıl becerir. Ve ne bekler bundan? Bu telkinler beni hep yetiştirme yurdunun yetim öğrencisi psikolojine sokar. Çok dara düşünce de teselliyi biz bunların daha beterine müstahakız, diyerek bulurum. Ama ümitsizliğe düşmem. Bu dünyada sonu olmayan yol yoktur. Bu yol bir yerde bitecek.

