Kendisine hayrı olup olmadığını merak eden bir kimse, beş vakit namaza verdiği öneme baksın.
Sual: "Kendisine hayrı olmayan kimsenin, başkasına hayrı olmaz" deniliyor. Kendisine hayrı olup olmadığını anlamakta kriter nedir?"
Cevap: İnsan kendisi için hayır işlemezse, kendisine iyilik yapmazsa, insanlar da ona hayır ve iyilik yapmaz. Abdullah ibni Vehb hazretleri; "Kişinin beğendiği şeyi başkası için de beğenmesi güzel olur. Çünkü kendisine faydası olmayanın, başkasına faydası olmaz" buyurmuştur.
Kendisine hayrı olup olmadığını merak eden bir kimse, beş vakit namaza verdiği öneme baksın. Zira, şartlarına uyarak doğru kılınan namaz, her hayrın anahtarı, her derdin ilacıdır. Müslüman olduğu hâlde namaz kılmayan kimse, kendine kötülük etmiş olur. Kendine kötülük eden bir kimse de, başkasına iyilik edemez. Vakitlerini zayi eder, boşa harcar. Vakitlerini lüzumsuz bir şekilde harcayan kimseyi ise, Allahü teâlâ sevmez. Zira hadîs-i şerîfte; (Bir insanın mâlâyanî ile vakit geçirmesi, Allahü teâlânın, onu sevmediğinin alâmetidir) buyurulmuştur. Mâlâyanî, faydasız iş demektir. Bir farzı yapmayıp, bunun yerine, nâfile ibâdet yapmak, mâlâyanî ile vakit geçirmek olur. Abdullah-ı Ensârî hazretleri de "Allahü teâlânın bir kulunu sevmediğinin alâmeti; o kulun, kendisine faydası olmayan boş şeylerle meşgul olmasıdır" buyurmuştur.
Kendine hayrı olmayan, başkasına hayırlı olamaz, kendine acımayan, başkasına acıyamaz. Kendine acımayana da, hiç kimse acımaz. Zira "Men, lâ yerham, lâ yurham!" buyurulmuştur ki, (acımıyana acınmaz) demektir. Ayrıca "Kendi zararını isteyene, hiç acınmaz!" sözünü de herkes bilir.
Merhametli olan, merhamete kavuşur. İkrâm edene, ihsân olunur. İnsanların kusurlarını örtenin, ayıpları örtülür. Peygamber Efendimiz (sallallahü alayhi ve sellem) buyuruyor ki: (Birbirlerine merhamet edenlere, Allahü teâlâ merhamet eder. O, merhamet edicidir. Yeryüzünde olanlara merhamet ediniz ki, gökte olan melekler de, size merhamet etsin.)
Bazıları, Allahü teâlâyı sevdiğini söyler, fakat ona isyan eder. Böyle sevgi olmaz. Eğer bu kimse, sevgisinde samimi olsaydı, Allahü teâlâya itaat ederdi. Çünkü seven, sevdiğine itaat eder. İnsanlar, Allahü teâlâya kulluk, ibadet etmek için yaratılmıştır. İnsan, saadete kavuşmak için yaratılış gayesine dikkat etmeli ve dünyaya düşkün olmaktan kaçınmalıdır.


