4 dakikada vatan haini
INCHEON
Kadere bak... Golü yediğimiz anda yedek kulübesine döndüm; Şenol Güneş olanca gücüyle kulübenin tavanına dört yumruk salladı. Belki de birincisini, son dakikalarında bir tarihin eşiğinden döndüğü o malum Trabzon-Fener maçına, ikincisini, tam Dünya Kupası finallerini garantilemek üzereyken son dakikalarda destan satırlarının defterinden kayıp Ali Sami Yen çimlerine döküldüğü dramatik İsveç maçına, üçüncüsünü, dünyayı şaşkına çevirecek bir skorun tabelaya yazılmasına yine dakikalar kala kâbusa dönüşen Brezilya maçına, Eh, dördüncüsünü de, Dünya Kupası''nda ilk kez bir üst turu -neredeyse- garantileyeceğimiz bir skoru yakalamışken yine son anda zaferin kedere dönüştüğü Kosta Rika maçına... Son dört dakikada giden dört büyük maçta da fatura bir tek insanın burnuna dayanabilir mi? Şenol Güneş''in tepesine çullanırken bunları da düşünün... Yine Brezilya maçına yakın bir tertiple çıktık. Bu kez 3-6-1''den farkı, Hasan Şaş''ın Hakan Şükür''e biraz daha yakın olması, Bülent''in kenara alınıp Fatih''in geri üçlüye çekilmesi, sağ çizgiye de Ümit Davala''nın yerleştirilmesiydi. İki cezalı oyuncumuz Alpay''ın yerinde Emre Aşık, Hakan Ünsal''ın mevkiinde de Ergün vardı. Tabii bu kez rakip Brezilya değildi ve daha iyi mücadele ediyor, pozisyon buluyorduk. Emre Belözoğlu nihayet sahne almış, Yıldıray yine orta sahayı çekip çeviriyor, Emre Aşık delişmen ve gözüpek mücadelesiyle göz dolduruyordu. Her maçta herkesin iyi ve kötü oyuncuları vardır; çoğunlukla da bunlar birbirini tutmaz. Ben bu üç futbolcuyu ayrı tutuyorum. Bir de Ümit Özat... Beklentilerin üstüne çıkmayı başardı. Helal olsun. Hakan Şükür "fenomeni" ciddi biçimde tartışmaya açılmalıdır artık... "Hücum pres" diye sığındığı tek silahı da ateş almıyor. Elde var 1 puan... Ben de sizin gibi düşünüyorum; "Ya herro ya merro" olsaydı keşke... Dört gün boyunca kağıt, kalem, hesap makinesi... Kafayı ye dur... Herkes Brezilya Kosta Rika''ya yatar düşüncesinde... (Herkes dediğim Türkler tabii...) Bu çağda ve dünyanın gözü önünde... Rivaldo''nun penaltı atacağı köşeye kaç kere ve nasıl baktığını en ince detayına kadar veren bir teknoloji eşliğinde şike yapacaklarsa... Alsınlar o turu, birlikte çıksınlar. Futbolcularımız Brezilyalı meslektaşlarıyla didişmeseydi... Centilmence topumuzu oynasaydık... Belki de bizim için oynarlardı! Ha? Bizim olduğumuz yerde kavga var! Sadece bizim olduğumuz yerde, demek daha doğru... Yanından geçerken yarı beline kadar eğilen güleryüzlü insanların ülkesinde biraz değil, çok ayıp oluyor!
