Acıklı gerçek!
Futbol bir oyundur... Zamanında kim söylemiş tam bilinmiyor ama sapına kadar doğru bir söz... Buna ek olarak, bugün, futbol aynı zamanda sosyal, ekonomik, hatta hatta felsefesi bir gerçek... Ve de televizyonlar yayınları sayesinde, örneğin Amerika Birleşik Devletleri gibi bu spora yabancı kalınmış ülkeler başta olmak üzere, yayılmadığı yer kalmamış ve sevdasına karşı duyulamayan bir vak''a...
Ve önceki akşam, futbolun beşiği denilen İngiltere''den ekranlarımıza ve ajanslara düşen bir fotoğraf, yukarıdaki şık gerçeklerle kucaklaşarak alabildiğine zenginliğe ulaşmıştı. Premier Lig''de şampiyonluğu kazanan Manchester United, bu yarışta amansızca kendisiyle yarışan Chelsea''nin karşısına, hem Chelsea''nin kendi sahasında çıkıyordu. Chelsea''li futbolcular, hakemleri de yanlarına alarak iki sıra olmuşlar, Manchester''lı futbolcular da aralarından sahaya yürüyorlardı. Sadece bu kadar mı? Hayır! Hem Chelsea''nin futbolcuları, hem de hakemler şampiyonu alkışlayarak yeşil zemine çıkartıyorlardı. Şimdi burada bir nefes alın...
Sonra benim ekranlarımdan benim kupamım finalini izledim... Beşiktaş kazandı... Taraflardan diğeri, yani Kayseri Erciyeşspor''un futbolcuları, podyumda rakipleri madalyalarını alırlarken, hemen üç beş metre karşılarından, yani sahanın taaa içinden onları alkışlıyorlardı... Biraz daha önce de, Kayseri takımının oyuncuları madalyalarını alıp, podyumdan inişlerinde, bu defa da Beşiktaş''ın başkanı onları teker teker öperek kutlamıştı. Ama aynı başkan, araları ne kadar açık olursa olsun, herkesin yanaklarından öptüğü Tigana''ya sadece elini uzatmakla yetinip, kazandığı puanların bir bölümünü yere düşürüyordu. Az kalsın unutuyordum... Beşiktaş taraftarı da rakiplerini tribünlerin önüne çağırıp, yürekten kutladı...
Bitiriyorum... Geçen sezonun kupa finalini de hatırlayın... Kazanan sahada törende, kaybeden soyunma odasındaydı... Ve kaybedenin sorumsuz sorumluları bırakın rakiplerini kutlamayı, hakemler ve Federasyon''a ateş püskürüyorlardı. Yani o finali hak eden sporcunun, sportmenlik gösterisine engel olunmuştu.
Ve sorarak bitiriyorum... Kayseri Erciyesspor, bir daha tarihinde final oynayabilir mi? Aynı takımın tüm sorumlu sorumluları, iki adet net penaltıları verilmemesine rağmen, ağladılar mı, ona buna hakaret yağdırdılar mı? İçinde kalmak adına müthiş mücadele verdikleri ligden çekilmeyi veya gelecek sezon kupaya yedekleriyle çıkmayı düşündüklerini telaffuz ettiler mi? Ya da Chelsea, üst üste üçüncü defa şampiyonluğu kaçırmış olmasına, yani kendi rekorunu kıramamış olmasına rağmen, Manchester''a bu töreni nasıl seve seve düzenleyebilmişti? Beşiktaş''ın başkanı, rakiplerinin futbolcularını teker teker öpmek zorunda mıydı? Ya İngiliz hakemler? Manchester''ı alkışlayarak, sakın şampiyonlukta pay sahibi olduklarını anlatmaya çalışmış olmasınlar? Bizde olsa, hemen "Evet" diyerek bu soruya atlanmaz mıydı? Atatürk ne demiş? Ben biliyorum da, bilmeyenler öğrensin, bilip de hatırlamamakta ısrar edenler de hatırlasın diye yazdım...
