Duymayan kulağım, konuşmayan dilimsin

Nazenin... 20 yaşında, sağır ve dilsiz bir genç kızdı o...

"Canından çok sevdiği", okul ve mahalle arkadaşı, hayattaki tek sırdaşı Aysun, onu çekip sürüterek götürmeseydi, yüzme yarışlarından haberi bile olmayacaktı. *** İki kız arkadaş, tek tük seyircinin bulunduğu havuz kenarındaki tribüne oturduklarında yüzme yarışları başlamıştı. Nazenin: - Sen burada mı yüzüyorsun, diye işaretle sordu Aysun''a. Aysun: - Hayır. Benim yüzme hocam burada. Ama onu henüz göremedim, diye işaretle anlattı.

*** Yarışma için sırasını bekleyen bir yüzücü, ısınma hareketleri yapıyordu tribünün tam önünde... Ve, sağır-dilsiz Nazenin, "ilk görüşte aşk"ı hissetti kalbinde...

Artık havuz civarında, tribünde kimse yoktu onun için; tek kişi dışında...

Sırdaşı olan Aysun''un ara sıra işaretle anlattığı şeyleri "dinlemiyordu."

- Hah, bak hocam geldi! Diye dürtmesini de... *** Yüzme yarışları sonrasında Aysun, engelli arkadaşı Nazenin''in yıldırım aşkına tutulduğu gence yaklaşmış, onunla tanışmış, telefonunu "koparmayı" başarmıştı. *** Nazenin''in "yüzüne renk gelmişti." Sırdaşı Aysun ile birlikte, evde kikirdeyerek oturdukları telefon başında, yüzücü sporcuya söyleyecekleri cümleleri "çalışıyorlardı." - "Hadi ara... Ona, ''Hayatın ne kadar yaşanılır olduğunu yeni anladım'' de... Tamam mı? Sırdaş kız, sağır-dilsiz arkadaşının yazdığı cümleyi, genç yüzücüye söylüyordu. Yüzücünün cevaplarını da Nazenin''e -işaretle- söylüyordu. *** Sağır-dilsiz Nazenin, sırdaşının zamanının müsait olduğu ölçüde yüzücü "aşkıyla" "konuşabiliyordu." Çocukluğundan beri birlikte olduğu, kâh kızıp kâh barıştığı, aynı okullarda okuduğu, aynı mahallede yaşadığı "canından çok sevdiği" Aysun''a şimdi çok daha fazla ihtiyacı vardı. Çünkü "canından çok daha çok sevdiği" insana ancak onun vasıtasıyla ulaşabiliyordu. * - "De ki, ''Duyamayan kulağım, konuşamayan dilimsin. Barınağım, sığınağım, dayanağımsın.'' Tamam mı?" Kız arkadaş karşı tarafa seslendiriyor: - Barınağım, sığınağım, dayanağımsın. Erkek cevap veriyor: - Gülüm benim, iyi ki varsın. Nazenin (Aysun): - "Bana yaşama sevinci verdin, beni hayata bağladın."

Yüzücü: - Seni tanıdığım için dünyanın en şanslı insanı benim.

Nazenin (Aysun): - "Sensiz kendimi kimsesiz, yapayalnız hissediyorum."

Yüzücü: - Sen her şeysin, herkessin. *** Her insanın bir kader çizgisi vardır.

Engelli Nazenin''in kaderi de bu dünyayı duymamak, bu dünyada kimseyle konuşmamak düzlemindeydi.

O, sadece yutkunarak yaşayacaktı. Ve bir gün, "canından çok sevdiği" kız arkadaşı ile "canından çok daha çok sevdiği" yüzücü birbirleriyle evlenecekti. O ise sadece yutkunacaktı...