Filmin tekrarı!

F.Bahçe''nin "Oynatılamama sırrı"nı, hem de bütün detaylarıyla ilk çözen teknik adam Abdullah Avcı olmuştu. Bu Avcı, F.Bahçe''nin geri dörtlüsüyle ön libero timi arasına ayağa topla sızabilen, bu time futbol kuralları içinde baskı yapabilen, pas da yapabilen, dinamik bir kalabalık sürerek, tek uç adamı formülüyle bütün bağlantıları kesebilmişti. Bu kurnazlık, startta ligde kalıp kalmayacağı tartışma konusu olan Belediyespor''a bomba etkisi yapan bir F.Bahçe galibiyeti getirmişti. Bu darbenin yeri İstanbul diye sayılan ama daha çok gurbetteki Olimpiyat Stadı idi... Peki, iş F.Bahçe''nin en kralına, krallığını ilan ettiği şehir içi Kadıköy''de ne olacaktı? Şükrü Saracoğlu''nun ruhunu, genelde huzur içinde kılan, yani o zeminde çok az kaybeden F.Bahçe, oyuncu kayıplarının faturasını bir kere daha Avcı''nın avcılığına ödeyecek miydi? Semih yine tek uç adamı, arkasında Ali Bilgin, Alex rolünde, Aurelio''nun partneri de yılların makas adamı Kemal idi. Uğur sol öndeki rolünde kalmıştı. İşte bu oyuncu topluluğu, koca bir ilk yarının tek bir saniyelik bölümünde bile bir birine ne yakınlaşabildi, ne bir biriyle pas dokusu gerçekleştirebildi. Aslına bakılırsa ne de, ön libero timine yardımcı olabildi. Yani F.Bahçe koca bir ilk yarıya tek bir pozisyon dahi sıkıştıramadı. Sadece her an gol yemek için iştahlanan Hasagiç''in ikramlarıyla taraftarını heyecanlandırdı ama, o aksiyonlarda da son vuruşu kaleye atabilme imkanı bulunamadı.

Belediyespor ise dörtlüsünün önüne Tjikuzu''yu baş kontrolör olarak yerleştirmiş, daha öne de Erman, Efe, İlyas ve Sertan''dan F.Bahçe bağlantılarını çirkinlikle değil, futbol oynayarak bozmaya yönelik bir kare görevlendirmişti. İlk maçın galibiyetindeki en önemli faktör Adriano''nun yerinde ise Gökhan vardı. Bu ağır görev Gökhan''la ne kadar yürüyebilirdi? Sanırım Avcı da, Arif de maça başlarken en çok bu sorunun cevabını izlemeye koyulmuşlardı. Gökhan ilk yarıda, bana göre beklenilenin de üstünde vardı, hatta o da tıpkı Hasagiç gibi ikramda bulunan Volkan''ı az kalsın avlıyordu. İkinci yarıya dönüşte de Belediyespor topu kullanan, rakibini oynatmayan taraf idi. F.Bahçe bu şaşkınlıkla pozisyon havası bile estirmede güçlük çekiyordu. Sonra Belediyespor''un golleri sıralandı. Artık Saracoğlu tribünlerinde de umut tükeniyordu. Kazım, Vederson ve İlhan değişiklikleri sadece Vederson''un bölgesinde etkili olurken, Belediyespor yaptığı tek bir değişikliği dahi maça ısındıramıyordu. Ya da oyuncular bu maçı henüz kaldıracak nitelik ve nicelik taşımıyorlardı. Ve Vederson''un korneri ile F.Bahçe bitime az bir süre kala maça dönüyordu. Sonra da maçın başından beri adeta gol yemek için çırpınan Hasagiç, topu Deivid''in kafasına indirince, stadın uğuru, en azından yenilmezlik korunarak yerinde kalıyordu. Ama Belediyespor''un ilk on biri, F.Bahçe''ye sanırım, zaaflarını bir kere daha iyi anlatabilmiştir.

>> BENİM YILDIZIM Benim yıldızım tıpkı ilk maçta olduğu gibi oyunu ısıtan, alevlendiren, soğutan, yani istediği gibi oynayan Tjikuzu idi.