Helal olsun

F.Bahçe maç takviminin geri kalan kısmı ile, maç kazanma şansı ancak yarım gole bağlı Beşiktaş''a göre, Trabzonspor gibi F.Bahçe maçlarına galibiyet açlığı duyan bir rakibe karşı, "Yenemezsen, yenilme" stratejisine sarılmalıydı. Ama baktım ki, F.Bahçe, özellikle de orta alanın göbeğindeki iki yarım adamına rağmen, alabildiğine öne uzayarak oynamaya başladı. Hele hele Tuncay gibi silah da, aklı omzunda oynuyorsa, o zaman "Bekle, saldır" ya da "İdare et" olmalıydı şampiyonluğa koşan tarafta oyun kurgusu... Az kalsın unutuyordum, Aureilo''yu bile kesmiş adam Zico''nun böylesine bir oyunda Deivid''i tercih edişi ise bilmem ki acaba milliyetçilikle mi yorumlansa?.. Erdinç sakatlanıp, tandeme Hüseyin geçince Semih''i hâlâ kenarda tutup, ikinci yarı için soyunma odasına geride gitmek olsa olsa Zico gibi bir aceminin işi olabilirdi. Trabzonspor ise, maça oyunu tutup, skorun ya da futbolun gelişimine göre bir kadroyla çıktı sahaya... Ceyhun kenarda ama, Yattara ve Gökdeniz, yani topla rakip yarı alanın taşınan sadece iki oyuncu ile oyunun hücum yönünü düşünmüştü Ziya Hoca... Umut''un çok dolaşması ve de buna fizik mücadelesindeki inatçılığını da eklemesi Lugano-Edu tandemi için büyük sıkıntı idi ama yardımcı hakem Selçuk Kaya, Kezman''ın golüne geçit veren bir hafta önceki Serkan Ok kadar ofsayttan anlamadığından iki adet muhtemel Trabzonspor golü de güme gitti. Erdinç''in sakatlanışı Trabzonspor için büyük handikap oluşturdu ama, Ceyhun lüksü ile kelle sayısı azalan orta sahaya, yukarıda da değindiğim sakat sakat oynayan ne Appiah, ne de Deniz üstünlük sağlayamadılar.

İkinci yarıda öyle bir Trabzonspor vardı ki, hayret etmemek mümkün değildi. Bütün çıkışlarda F.Bahçe orta alanını bahar gezisi rahatlığında geçmesine rağmen, ne Ceyhun, ne Gökdeniz, ne de Yattara skoru bir kaç dakika içinde büyütebilecek son pasları, son vuruşları yapamadılar. Alex''in kazanılan penaltıyı, çok kötü bir vuruşla dışarı atışı da, penaltı diye ağlayanların, patlamış bir can simine tutunmaya çalıştıklarının açık kanıtı idi.

En sonunda da, hiç bir iş görmediği maçta Deivid bomboş kafayı dokundurdu ve 100. yıl şampiyonluğunu ilan etti.