Yaşamak, seyretmek
Seyretmekten yaşamaya vakti olmayan insanlarız...
Televizyonu saatlerce seyrederiz, hele bir de şimdilerde sosyal medya hesapları var ki...
Ama sevdiklerimizin yüzüne dikkatlice bakmayı es geçeriz.
Güzel bir manzarayı temaşa etmek yerine hemen fotoğrafını çeker ve hızlıca uzaklaşırız.
Çünkü biz anda kalmayı çoktan unutmuşuz.
Bir kitabı bile derinlemesine mütalaa etmeye sabrımız yok, satırlar hemen aksın kitap bitsin istiyoruz.
Hıza alışmış zihnimiz, durağan her şey bize sıkıcı geliyor. O yüzden hayat da çoğu zaman sıkıyor. İstiyoruz ki aynı ekran gibi zaman da çabuk aksın. Hayat denen bu zaman hızlanıp aksın...
Düşünmek, tefekkür, durup zihinde bir cümlenin demlenmesi... Bunları yapmak için insan şu an neleri feda etmeli? Önünde dağ gibi engeller, kendi zihninin sesini nasıl dinlemeli?
Sessizlik bile insana tedirginlik veriyor. Bolca sesli uyarana alışan bu zihinlerimiz kendi düşüncelerini dinlemeye yabancılaşmış, tedirgin oluyor. O yüzden çokça gürültüyle kalbinin, zihninin sesini susturuyor. Türlü türlü meşgalelerle kendini aldatıyor...
Ne zaman seyretmekten yaşamaya geçeceğiz?
Ne zaman gökyüzünü doyasıya seyredeceğiz?
Ne zaman bir manzarayı resmini çekmeden sadece oturup tefekkür edeceğiz?
Ne zaman ellerimiz tuşlara esaretten kurtulup, toprağa dokunacak?
Ne zaman bir çocuğun başını okşamanın verdiği merhameti bütün hücrelerimizle hissedip, o duygunun içimize yayıldığını hissedeceğiz?
Anı yaşamak, anda kalmak öyle zor ki bu zamanda.
Ben de gecenin bir saatinde devrik cümlelerimi toparlayamadığım gibi...
Hepimizin zihni yorgun, gözlerimizin içindeki ışık gitmiş gibi...
Amine Kübra Salar
ŞİİR
Neden mi keyifsizim
Günümü bine bölüp yaşayınca gamsızım..
Gökte buz, yerde bulut, mevsimsiz bir cambazım..
Çetinsem katlanılmaz, gülsem sinsi aymazım..
Çok konuşsam lafazan, sussam umursamazım..
Bazen aç, parasızım, sînemde tüter sızım,
Yanlışa doğru demem, o vakit vefâsızım..
Yürürken duraksasam, kimince kararsızım,
Kendimce yürüyorsam, onlarca duyarsızım..
Bir derdi düşününce, ziyâde gelir hızım..
Her derdi yele salsam, arsız, istikrârsızım..
Doğruları söylesem agresif, saygısızım;
Bunları söylemesem, ahmak ve akılsızım..
Celâlimle hükmetsem, suçluyum, amansızım..
Bir yerden göçüversem, ayarsız, zamansızım..
Dilimle sükût etsem, gözümle kahırsızım..
Toprak beni çağırsa, ben ondan sabırsızım..
Âbir-i Ayyân/Ahmet Sinan Arvas-İstanbul
BİTKİLERİN DİLİNDEN
YER ELMASI: Meyve gibi gözükse de aslında kış sebzelerindendir. Çok besleyicidir. Son zamanlarda marketlerde ve pazarlarda da satılmaktadır. Yamru yumru oluşu patatesi andırır. Yüksek oranda inülin isimli çözünür lif de diyebileceğimiz prebiyotik içermektedir. Bağırsaklara bu haliyle çok iyi gelir. Bağırsaktaki yararlı bakterileri besler ve kabızlığı önler, sindirimi düzenler. İnülin vücut tarafından sindirilmediği için kan şekerinde ani yükselmeye sebep olmaz. Hatta diyabet riskini azaltmada destekleyicidir. C vitamini, demir, potasyum ve antioksidanlar bolca bulunur. Bunlar vücudun bağışıklığını güçlendirir. Yine soğuk algınlığı gibi enfeksiyonlara karşı koruyucu etkisi vardır. Yer elması potasyum açısından da zengin bir sebze olduğu için kan basıncını dengelemeye yardımcı olur. İyi bir antioksidan sebze olduğu için damar sağlığını da olumlu etkiler. Mide ülserine de iyi gelir çünkü hem fazla liflidir hem yağsızdır. Ayrıca yenildiğinde tokluk duygusu verir, diyette kilo vermeye de yardımcı olur. Cildi güzelleştirir....
Sağlığınız için doktorunuza danışınız.
